W malowniczym Kundl w niewielkiej fabryce traktorów, otoczonej alpejskimi szczytami, pracuje ponad 250 osób. Lindner to specjalista od ciągników górskich i tego wizerunku chce konsekwentnie bronić.

Zobacz także: Czy Versatile Nemesis 255 CVT przypadnie do gustu europejskim rolnikom?

Na wstępie chcemy zaznaczyć, że nie mieliśmy jeszcze okazji jeździć nowym modelem Lintrac 160, ponieważ podczas prezentacji ciągnika w centrum innowacji lakier nie zdążył jeszcze na nim dobrze wyschnąć. Zamierzamy to nadrobić, ale już teraz przedstawiamy najważniejsze rozwiązania techniczne, bo praca konstruktorów z Tyrolu robi wrażenie i zapowiada godnego następcę modelu Geotrac 134.

Nowy silnik w Lintrac 160

Dotychczasowe jednostki napędowe marki Perkins, która (jak informuje Lindner) nie ma w tym segmencie odpowiedniego modelu, zastępuje silnik FPT o pojemności 4,5 l, generujący maksymalnie 175 KM. W porównaniu z dotychczasowym flagowym modelem Lintrac 130 to aż o 40 KM więcej.

Oznaczenie US w firmie Samson można również interpretować jako "uderzająco stabilny", ale Duńczycy wzięli ten skrót od uniwersalnego rozrzutnika (duń. Universal Spredere – przyp. red.). Testowany przez nas model US 235 ma dwie osie i skrzynię ładunkową o pojemności 35 m3 (przy całkowicie podniesionych burtach). Opcjonalnie można je obniżyć o 70 cm. To istotne, ponieważ gdy są podniesione, wysokość załadunkowa wynosi aż 4 m. Dodatkowe wyposażenie z obniżanymi burtami jest zatem zalecane tylko po to, aby rozrzutnik mogły załadować również ładowarki kołowe bez łyżki wysokiego wysypu.

Wykonana z wytrzymałej stali Domex skrzynia ładunkowa jest tak wysoka nie tylko ze względu na duże opony w rozmiarze 30,5 cala. Wraz z dyszlem i podwoziem jest osadzona na ramie z dużych prostokątnych profili o wymiarach 300 × 150 mm i grubości ścianki 8 mm. Taka konstrukcja umożliwia zintegrowanie systemu ważenia DigiStar z sześcioma belkami wagowymi.

Przyjrzeliśmy się modelowi Mamut 5027 Topline, ze zbiornikiem o pojemności 5000 l i belką o szerokości 27 m. Topline w nazwie modelu oznacza funkcję czyszczenia wewnętrznego. Opryskiwacz obsługiwany jest przez ISOBUS lub pulpit, wszystkie zawory są sterowane pneumatycznie i włączane ręcznie. Zbiornik czystej wody mieści 506 l.

Zobacz także: Znamy ceny opryskiwaczy Agroma. Mandam wchodzi w nowy segment maszyn

Pompy i filtry w Agrio Mamut 5027

W standardzie Agrio dostarcza pompę o wydajności 280 l/min. Opcjonalnie dostępne są dwie pompy po 185 l/min (niecałe 1900 euro dopłaty) lub dwie po 250 l/min (niecałe 4200 euro) ze zmodyfikowanym układem filtrującym. W takim przypadku opryskiwacz osiąga wydajność do 400 l/min, czyli ok. 1300 l/ha przy 9 km/h. Pompy marki AR są napędzane z WOM lub w opcji hydraulicznie. W układzie filtrującym są dwa filtry ciśnieniowe i jeden ssący. Według producenta nie są potrzebne filtry rozpylaczy. Opcjonalnie dostępne są filtry samoczyszczące, zalecany jest jednak prosty wariant z zaworem kulowym do czyszczenia. Zbiornik napełniany jest 2-calową pompą wirową o wydajności 800 l/min (za 2500 euro dopłaty). System automatycznie zatrzymuje napełnianie zbiornika po osiągnięciu zadanej ilości cieczy.

Dzięki AmaSwitch Amazone oferuje automatyczne sterowanie pojedynczymi rozpylaczami. Aby oprysk wykonać precyzyjniej, poczwórny rozdzielacz AmaSelect umożliwia automatyczne przełączenie oprysku na 1 z 4 rozpylaczy oraz kompensację dawki podczas oprysku na zakrętach (CurveControl). Nowa pulsacyjna regulacja częstotliwości (czasu otwarcia rozpylacza) AmaXact ma jeszcze poprawić precyzję dawkowania.

Zobacz także: Jak działa rozpylacz stosowany w opryskiwaczach polowych?

Autorska konstrukcja AmaXact od Amazone

Firma Amazone samodzielnie opracowała zarówno osprzęt, jak i oprogramowanie. Sercem systemu jest nowy zawór, który umożliwia modulację częstotliwości (liczby otwarć rozpylacza na sekundę) i długości impulsu (czyli czasu, w którym rozpylacz pozostaje otwarty). Bez modulacji częstotliwość wynosi 25 Hz, natomiast przy regulacji częstotliwości system pracuje w zakresie od 10 do 50 Hz (liczba Hz = liczba otwarć rozpylacza na sekundę). W wyposażeniu standardowym jest układ cyrkulacji DUS pro, który zapewnia stały obieg cieczy roboczej.

Wysokie ceny maszyn rolniczych nie skłaniają do zakupu. Tym bardziej powinniśmy szukać nowych zastosowań dla sprzętu, który już mamy w gospodarstwie. Im jest on bardziej uniwersalny w zastosowaniu, tym mniej wydamy na zakup nowego.

Bogaci w doświadczenia i spostrzeżenia zebrane podczas dużego testu porównawczego 6 polskich bron talerzowych (profi 6-2022 - sprawdź TUTAJ), który w 2022 roku wykonaliśmy wraz z kolegami z top agrar Polska w Nagradowicach, postanowiliśmy pójść o krok dalej. Wiosną tego roku ponownie zaprosiliśmy do testu bronę mulczową jednego z sześciu producentów, który siedzibę ma najbliżej naszego gospodarstwa testowego w powiecie gnieźnieńskim.

Rolmako SpringExpert w akcji!

Broną Rolmako SpringExpert o szerokości 7,5 m pracowaliśmy dwoma ciągnikami: Deutz-Fahr o mocy ok. 130 KM oraz nieco mocniejszym Case IH Puma 150 o mocy nominalnej ok. 150 KM. Lekka i średnio ciężka gleba była przedtem uprawiona kultywatorem bezorkowym na głębokość ok. 25 cm. Już przy sprzęganiu brony ważącej prawie 2,5 t dało się zauważyć za małą masę 4-cylindrowego ciągnika Deutz-Fahr. Potwierdziło się to w uprawie, kiedy 130 KM potrafiło w dość miękkiej glebie "rozpędzić" zestaw do ]]> Raporty z pracy a.jakubek@profitechnika.pl (Artur Jakubek) Fri, 27 Mar 2026 08:15:00 +0100 https://profitechnika.pl/testy/raporty-z-pracy/czy-brona-mulczowa-rolmako-springexpert-sprawdza-sie-w-wiosennej-uprawie-2518993 true https://profitechnika.pl/testy/raporty-z-pracy/deutz-fahr-agrotron-odchodzi-co-naprawde-zmienia-nowa-seria-8-2647851 Deutz-Fahr zaprezentował na listopadowych targach Agritechnica nową generację ciągników z (również nową) kwadratową kabiną. W dłuższej perspektywie nie będzie już Agrotrona, a tytułowy nowy koń zaskakuje licznymi nowościami. Jakimi? Dla jasności, nie mieliśmy jeszcze okazji jeździć nowym 8340 TTV. Mimo to chcemy podzielić się z Tobą, Drogi Czytelniku naszymi pierwszymi wrażeniami na temat ciągnika. Szczegółowy test eksploatacyjny planujemy wkrótce.

W nowej serii 8 dostępne są dwa modele: 8340 TTV i 8310 TTV, a z ich nazwy znika Agrotron. Zastosowano w nich nową jednostkę napędową. W zakresie mocy ponad 300 KM Deutz-Fahr nie spodziewa się w przyszłości odpowiedniej oferty ze strony producenta silników Deutz AG, postawiono więc na powszechnie stosowaną jednostkę FPT o pojemności 6,7 l. Równie dobrze znana jest bezstopniowa przekładnia ZF TMT 32, stosowana w Agrotronach serii 9. Zmieniono oprogramowanie i zębatki, a także sprzęgło napędu na cztery koła, które ma wyraźnie łagodniej włączać i wyłączać napęd.

Wejście obok zbiornika paliwa o pojemności 570 l do czterosłupkowej kabiny jest bardziej strome niż wcześniej, ale uchwyty są bardzo dobre.

FOTO:

Nowa kabina Deutz-Fahr serii 8 – większa przestrzeń i zmieniona ergonomia

Nowo zaprojektowana i bardzo elegancka jest czterosłupkowa kabina ciągnika Deutz-Fahr serii 8. Na wysoko osadzone „siodło” tego konia pociągowego prowadzi 5 stromych i wąskich stopni. Ich liczba jest uzasadniona, bo do nowego ciągnika można założyć koła w rozmiarze 750/70 R44 o wysokości 2,15 m – z homologacją na koła bliźniacze z tyłu.

Wejście obok zbiornika paliwa o pojemności 570 l do czterosłupkowej kabiny jest bardziej strome niż wcześniej, ale uchwyty są bardzo dobre.

FOTO:

Nowa kabina jest o 20 cm dłuższa i o 20 cm szersza, co daje o 30% większą kubaturę niż dotychczasowa MaxiVision. Kierowca czuje to od razu – jest o wiele przestrzenniej. Deutz-Fahr zapowiada, że duże drzwi bez słupka B będą od początku seryjnej produkcji (która ruszy latem) lepiej się domykać. Po opuszczeniu kierownicy (teraz dźwignią nożną) wzrok szybko pada na nowy podłokietnik iControl. Wprowadzono tu wiele praktycznych rozwiązań.

Claas wprowadza nowe, zmiennokomorowe prasy rolujące: Cerex 760 formujący bele o średnicy 0,90–1,60 m oraz Cerex 780 do bel o średnicy do 1,83 m. W ofercie nadal pozostaje model Variant 500, a Cerex ma uzupełnić portfolio producenta, tworząc własną klasę wydajności powyżej serii Variant — taką, jaką oferują już inni producenci.

Zobacz także: Czy to najmniejsza prasa rolująca na świecie? Ursus C-330 jej nie poczuje…

Nowa konstrukcja prasy zmiennokomorowej

Konstruktorzy postawili sobie za cel przede wszystkim zwiększenie przepływu masy przy mniejszym zapotrzebowaniu na moc, większą gęstość bel i pełną przydatność do sianokiszonki. Aby to osiągnąć, inżynierowie z Metz wydłużyli dyszel z regulacją wysokości (za pomocą śrub), by przy dużym ogumieniu ciągnika umożliwić węższe nawroty.

Zanim przejdziemy do szczegółów technicznych, odrobina historii. Firmę założyli Peter Pakosh i Roy Robinson w 1947 r. w Toronto. Po przenosinach do Winnipeg w 1963 r. zmieniono nazwę na Versatile („wszechstronny”), a w 1966 r. ruszyła produkcja traktorów.

Kanadysjki Versatile sprzedawany pod wieloma markami

W latach 1979–1983 kanadyjskie ciągniki sprzedawano w Europie pod marką Fiat, aż do przejęcia Versatile przez Ford New Holland w 1987 r. Wtedy ciągniki te oferowano w niebieskiej kolorystyce Forda. Po wyjściu Forda ze spółki New Holland od 1993 r. traktory Versatile sprzedawano pod marką New Holland (to wtedy w Winnipeg powstała słynna seria Genesis).

Pod łatwo unoszoną maską drzemie silnik Cummins o pojemności 6,7 l. Przedni TUZ i WOM dostarcza firma Zuidberg.

FOTO:

Gdy w 1999 r. New Holland połączył się z Case IH w CNH Global, z powodów antymonopolowych Versatile trafił do Buhler Industries, a w 2007 r. przejął go Rostselmash. Rosjanie w 2019 r. nawiązali współpracę z Kubotą. Wspólnie opracowano serię Nemesis, która z drobnymi zmianami (stylistycznymi i w obsłudze) sprzedawana jest w Ameryce Północnej m.in. jako Kubota M8.

Zobacz także: Turecka inwestycja w kanadyjskie maszyny. Jakie plany wobec Buhler Industries ma właściciel marki Basak?

Po inwazji Rosji na Ukrainę Buhler popadał jednak w coraz większe kłopoty. Pod koniec 2023 r. większościowym właścicielem został turecki Asko-Holding. Podczas tegorocznych targów Agritechnica ogłoszono początek sprzedaży konwencjonalnych ciągników Versatile w Europie.

Zbiornik paliwa mieści (tylko) 375 l, a wejście do kabiny mogłoby być wygodniejsze.

FOTO:

Seria zespołów żniwnych Premium Flow marki Zürn jest dobrze znana na rynku. Teraz została rozszerzona o model Premium Flow Flex, który dzięki elastycznej listwie tnącej ma oferować precyzyjne kopiowanie terenu przy niskich wysokościach cięcia – np. w soi.

Zobacz także: Heder szerszy niż opryskiwacz i analiza ziarna jak w skupie. Claas rozwija swoje kombajny!

Zakres ugięcia listwy tnącej wynosi 150 mm.

FOTO:

Elastyczne cięcie z zespołem żniwnym Zürn Premium Flow Flex

Zakres odkształcenia nowej listwy tnącej wynosi 150 mm. Taką elastyczność zapewnia zawieszenie kosy na wahaczach, przegubowo zamocowanych z tyłu hederu. Nacisk na podłoże można regulować z kabiny, a jego wartość pokazywana jest na manometrze. Wysokość roboczą listwy tnącej utrzymują płozy z tworzywa sztucznego. Ciężar hederu, jak dotychczas, spoczywa na kombajnie. W zależności od ustawionej wysokości cięcia, za kopiowanie terenu odpowiadają czujniki dotykowe w postaci czterech pałąków albo czujniki umieszczone w dwóch zewnętrznych wahaczach hederu.

FOTO:

System cięcia dostarcza firma Schumacher. Zespół żniwny o szerokości 7,60 m ma napęd jednostronny, a modele o szerokości 9,15 m i 10,70 m napęd dwustronny. Noże są zsynchronizowane, a zakresy ich cięcia się zazębiają. System Schumacher EasyCut II wykorzystuje rolkowe prowadzenie kosy.

Rosnącej mocy ciągników kroku dotrzymać muszą także narzędzia uprawowe. W segmencie kultywatorów ciągnionych Horsch wprowadza Fortis LT — model masywniejszy niż Terrano GX, ale jednocześnie bardziej kompaktowy i lżejszy od Fortisa AS.

Kultywator testowaliśmy z ciągnikiem New Holland T8.435 na ściernisku w Turyngii. Moc 435 KM to dokładnie górna wartość zalecana dla kultywatora o szerokości 6,20 m. Przy 20 cm głębokości roboczej ciągnik miał już co robić – i raczej nie zaczepilibyśmy słabszego ciągnika.

Zobacz także: Horsch rozwija swoje opryskiwacze. Ciekawe zmiany dotyczą prowadzenia belki.

Tu od razu widać różnice między Terrano GX a Fortis AS. Podczas gdy dla Terrano GX o szerokości 5,90 m producent podaje zapotrzebowanie na moc rzędu 350 KM, to Fortis AS wymaga już ok. 550 KM.

Fortis LT jest obecnie oferowany wyłącznie w wersji czterobelkowej, w szerokościach od 4,60 do 6,70 m. Seria Terrano GX kończy się na szerokości 5,90 m.

Oferta firmy Pöttinger w zakresie krótkich bron talerzowych dotychczas kończyła się na 10 m szerokości roboczej. Dla większości gospodarstw to i tak dużo, ale są tacy, dla których to wciąż za mało. Właśnie tę lukę ma wypełnić model Terradisc HT 12000 o szerokości 12,50 m. Przy tak dużej szerokości Pöttinger mocno przebudował konstrukcję, a część elementów zaprojektował na nowo.

Zmiany zaczynają się już z przodu, przy dyszlu, który teraz jako jeden element prowadzi od zaczepu przez podwozie aż do tylnej ramy – bez (mocno obciążanego) kołnierza. W przeciwieństwie do mniejszych modeli, Terradisc HT 12000 jest oferowana wyłącznie z oczkami zaczepowymi o średnicy 51 mm (kat. IV) lub 71 mm (kat. V).

Zobacz także: Dlaczego przyczepa samozbierająca Pöttinger Jumbo 8450 DB wyznacza nowy wymiar wydajności?

Do transportu Pöttinger nadal wykorzystuje specjalny system składania. Najpierw jeden siłownik ustawia całą sekcję talerzy pionowo nad podwozie, po czym oba skrzydła składają się do środka i opierają z przodu na dyszlu. Największą zaletą tego rozwiązania jest równomierne rozłożenie masy, choć trzeba pogodzić się z chwilowym, ujemnym obciążeniem zaczepu w momencie składania.

Teleskopowe rozpórki boczne przenoszą siły z zewnętrznych segmentów na podwozie.

FOTO:

Właściwie wszystko było do przewidzenia. Po pierwsze – nowa "osiemsetka" musi wypełnić lukę między modelami 728 a 930. Po drugie – można się było spodziewać silnika AGCO Power i przekładni VarioDrive. Jednak, jak to w ciągnikach tej marki bywa – w detalach tkwi perfekcja. Ale po kolei…

Silnik AGCO Power generujący ponad 300 KM

Zaglądamy pod maskę, która stylistycznie płynnie łączy się z serią 700 i 900. Drzemie tam jednostka Core80, która w porównaniu z Core75 z "siedemsetki" ma dłuższy skok tłoka i dzięki temu 8 l pojemności. Z turbosprężarką VTG flagowy model 832 Vario osiąga nie tylko moc znamionową 320 KM, ale także moment obrotowy sięgający aż 1680 Nm! To nowy wymiar mocy!

FOTO:

Zobacz także: Problemy na rynku ciągników w Niemczech? Która marka króluje za Odrą?

Wszystkie trzy modele (tabela "Nowa seria Fendt 800") mają Dynamic Performance (DP), który zapewnia do 23 KM więcej, gdy aktywne są odbiorniki mocy, np. wentylator chłodnicy lub pompa oleju. Podobnie jak "siedemsetka" także "osiemsetka" ma wentylator chłodnicy z opcją wstecznych obrotów. Dochodzi znane z serii 1000 aktywne oczyszczanie powietrza oraz dodatkowa chłodnica oleju hydraulicznego dla opcjonalnego przedniego WOM, który dopuszczony jest do ciągłej pracy z mocą 185 KM.

Jesienią postanowiliśmy wrócić (nie tylko pamięcią) do testu sprzed siedmiu lat i ponownie sprawdzić ciągnik w polu, ponieważ producent deklarował kilka zmian. Przede wszystkim zmieniła się nomenklatura i od 2025 roku przód maski tych chińskich ciągników zdobi nazwa Aupax – podobnie jak zaprezentowanych oficjalnie na początku sierpnia kombajnów. Choć o gustach się nie dyskutuje, naszym zdaniem Arbos brzmiał lepiej. Poza nazwą ciągnik z zewnątrz wygląda tak samo. Producent wprowadził jednak kilku ważnych zmian pod maską i w kabinie, które chcieliśmy sprawdzić w praktyce.

Do testu otrzymaliśmy dwa modele: P5130 i P4110, których wspólnym elementem jest jednostka napędowa o takiej samej pojemności, ale rozwijająca różne moce. Słabszy P4110 opiszemy szerzej w jednym z kolejnych wydań, a teraz skupmy się na serii P5.

Belka dostępna jest w wersji 15/30 lub 18/36 m, a kolejne szerokości są w przygotowaniu. Opryskiwacz powstaje w zakładzie w Horst w Holandii.

FOTO:

John Deere przenosi kabinę ze środka na przód opryskiwaczy samobieżnych

W momencie rozpoczęcia produkcji w 2026 r. dostępne będą dwa modele: 540R ze zbiornikiem o pojemności 4000 l i 550R ze zbiornikiem o pojemności 5000 l. W przygotowaniu jest jeszcze większy model – 6000 l. Producent nie planuje wprowadzenia odchudzonej pod względem wyposażenia wersji M, jak to ma miejsce w ciągnikach. Dostępne są dwa warianty belki polowej: 15/30 m oraz 18/36 m.

Po jednokrotnym rozłożeniu belka uzyskuje mniejszą szerokość roboczą (15 lub 18 m). Po dwukrotnym rozłożeniu osiąga pełną szerokość (30 lub 36 m). W przyszłości mają pojawić się kolejne szerokości robocze.

Cały spód maszyny i silniki kół są zabudowane. Przed uruchomieniem produkcji seryjnej zostaną jeszcze dopracowane.

FOTO:

Jakie silniki drzemią w opryskiwaczach John Deere?

Pod maską opryskiwacza pracuje sześciocylindrowy silnik o pojemności 6,8 l, znany z modelu 6R 250. Jego maksymalna moc to 223 kW/301 KM. Dzięki dużej populacji maszyn z tym silnikiem zaopatrzenie w części zamienne jest bardzo dobre. Wszystkie filtry są dostępne z poziomu gruntu, a solidne błotniki mogą służyć jako podest przy pracach serwisowych. Wentylator pakietu chłodnic napędzany jest hydraulicznie — to rozwiązanie zapożyczone z maszyn budowlanych John Deere.

Czy w opryskiwaczach John Deere można regulować rozstaw kół?

Zewnętrzna szerokość maszyny wynosi 2,55 m, co umożliwia bezproblemową jazdę po drogach. W standardzie rozstaw kół można regulować ręcznie i płynnie w zakresie 1,80–2,55 m lub 2,00–2,70 m. Przednią i tylną oś można ustawiać niezależnie, aby nie jechały w tym samym śladzie. Dla gospodarstw często zmieniających rozstaw kół, za dopłatą dostępna jest regulacja hydrauliczna.

W połowie października firma Raitech z miejscowości Przytoczna testował węgierski zespół żniwny do słonecznika marki Oros.

FOTO: Jakubek

Jak ograniczyć starty nasion podczas zbioru słonecznika?

Rzędowa przystawka do kukurydzy to tylko alternatywa w zbiorze słonecznika, która sprawdzi się w przypadku małych kilkuhektarowych plantacji. Co w przypadku większych plantacji? W połowie października, podczas testów prowadzonych przez firmę Raitech z Przytocznej, przyjrzeliśmy się bliżej pracy węgierskiej przystawki Oros Sun opracowanej do zbioru słonecznika. Ma ona kilka rozwiązań, które do minimum ograniczają straty podczas zbioru nasion zgromadzonych w tzw. koszyczkach, w konsekwencji podnosząc rentowność uprawy.

Z jakim kombajnem pracowała 12-rzędowa przystawka Oros Sun?

Dwunastorzędowy zespół żniwny Sun współpracował z kombajnem New Holland CR9.90 Revelation wyposażonym w dwurotorowy zespół omłotowo-separujący. Ponieważ przystawka nie była składana, a sztywna, podczas przejazdu na pole spoczywała na wózku transportowym. Jej ponowne zaczepianie do kombajnu nie jest czasochłonne, dzięki automatycznemu sprzęgowi hydraulicznemu. Wprawnemu operatorowi zajmuje to kilka chwil.

Przystawka napędzana jest z obu stron za pomocą wałów przegubowych. Na dole widoczna jest czarna metalowa osłona chroniąca opony kombajnu przed ostrymi łodygami.

FOTO: Jakubek

W okolicach Przytocznej na raczej słabych glebach przyglądaliśmy się zbiorom słonecznika. Jak poinformował nas operator kombajnu Maciej Tarasiewicz, średni plon słonecznika wyniósł ok. 3 t/ha. Kombajn poruszał się z prędkością ok. 6-7 km/h, przy prędkości obrotowej rotorów ok. 650 obr./min – parametry podobne, jak przy zbiorze kukurydzy.

Na pierwszy rzut oka konstrukcja zespołu żniwnego Oros Sun podobna jest do konstrukcji przystawki do zbioru kukurydzy, ma jednak kilka specyficznych rozwiązań. Co równie ważne, w porównaniu z przystawką do zbioru kukurydzy o tej samej szerokości roboczej, ma także dużo mniejszą masę.

Dwunastorzędowa przystawka Oros Sun współpracowała z kombajnem New Holland CR9.90 wyposażonym w dwa rotory w zespole omłotowo-separującym.

FOTO: Jakubek

Jak ograniczyć starty nasion podczas zbioru słonecznika?

Skuteczne chwytanie łodyg słonecznika zapewniają łańcuchy wciągające z chwytakami, które sprawiają, że koszyczki przyspieszają w momencie wchodzenia do zespołu żniwnego. To przeciwdziała ich wypadaniu do przodu przed heder.

Charakteryczne tacki nad łańcuchami wciągającymi wyłapują ziarno i kierują je na przenośnik ślimakowy.

FOTO: Jakubek

Jednak najważniejszym rozwiązaniem ograniczającym straty podczas zbioru są tacki nad łańcuchami wciągającymi. Wprawiane są w drgania dzięki przymocowanym na ich spodzie rolkom obracającym się po kołach napędowych łańcuchów. Tacki zbierają ziarna i całe koszyczki, które mogą odpaść od łodygi dojrzałej rośliny. Są wyprofilowane w taki sposób, aby zebrany materiał zsuwał się wprost na przenośnik ślimakowy, który dzięki dużej średnicy (500 mm) delikatnie i łagodnie transportuje koszyczki z ziarnem do środka przystawki. Stamtąd są następnie zabierane przenośnikiem pochyłym wprost na zespół omłotowy kombajnu.

Przed tackami zastosowano metalowe rozdzielacze rzędów (podobne jak w przystawkach do kukurydzy) z pałąkami ślizgowymi od spodu, które do transportu odchyla się do wnętrza zespołu żniwnego.

Pod przystawką jest opcjonalny zespół noży rozdrabniający łodygi słonecznika.

FOTO: Jakubek

Zespół noży można opuszczać dopasowując jego położenie do wysokości koszenia.

FOTO: Jakubek

W wyposażeniu opcjonalnym hederu Sun pod zespołem wciągającym jest zespół rozdrabniający złożony z poziomo ułożonych noży, co jest tegoroczną nowością firmy Oros. Skutecznie rozdrabnia twarde łodygi słonecznika, a hydrauliczna regulacja jego wysokości roboczej daje operatorowi możliwość wyboru długości pozostawionego ścierniska. Za nożami jest osłona w postaci gumowego fartucha, który skutecznie zabezpiecza przed wydostawaniem się drobnych elementów łodyg w stronę kombajnu.

Skoro mowa o cięciu, warto zaznaczyć, że producent wyposażył przystawkę w (zabezpieczone sprężynami) specjalne osłony, które chronią opony przed uszkodzeniami ostrymi łodygami – świetne rozwiązanie.

Prowadzenie kombajnu w rzędach zapewnia zastosowany w przystawce czujnik w postaci dwóch pałąków wykrywających rząd słonecznika. Skuteczne rozwiązanie znane również z przystawek do kukurydzy, podobnie jak czujniki wysokości roboczej zespołu żniwnego. Z takim wyposażeniem praca operatora jest komfortowa.

Układ napędowy przystawki Oros Sun

Dwunastorzędowa przystawka Sun napędzana jest mechanicznie za pomocą wałów przegubowych z lewej i prawej strony, które przekazują moment obrotowy do przekładni kątowych. Producent informuje, że takie rozwiązanie zapewnia dłuższą żywotność układu napędowego. Oros produkuje zespoły żniwne do słonecznika w szerokościach od 6 aż do 16 rzędów w rozstawach 70 lub 76,2 cm.

Wały przegubowe zapewniają silodny napęd zespołu żniwnego.

FOTO: Jakubek

Przy jakich areałach słonecznika warto zainwestować w dedykowaną przystawkę do zbioru?

Oros zapewnia, że przystawki Sun jakością nie odbiegają od przystawek czołowych producentów. Producent zadbał nie tylko o ograniczenie strat do minimum, ale również o komfort pracy, co potwierdził również operator kombajnu – Maciej Tarasiewicz.

Przystawka do słonecznika Oros jest lżejsza od tej do zbioru kukurydzy o tej samej szerokości i ogranicza straty podczas zbioru.

FOTO: Jakubek

Do zbioru małych, kilkuhektarowych plantacji słonecznika, firma Oros oferuje również specjalne zestawy doposażenia zespołów żniwnych Cornado. W przypadku większych, ponad 20-ha plantacji słonecznika, lepszym rozwiązaniem jest jednak dedykowana do słonecznika przystawka Sun. Co prawda, kolejne narzędzie w parku maszynowym to także niemały wydatek, zwróci się jednak w ciągu kilku lat, ponieważ (według deklaracji producenta) zapewni zbiór przy stratach poniżej 1%.

dr inż. Artur Jakubek

Zaangażowanie w rozwój wywrotek trójstronnych to pokłosie upadłości firmy Reisch. Krampe początkowo rozważał zakup praw patentowych, dokumentacji technicznej itp., lecz ostatecznie zdecydował się na opracowanie własnej konstrukcji od podstaw.

Zobacz także: Krampe szykuje rewolucję w ofercie. Nowa hala ma przyspieszyć budowę przyczep!

W ten sposób powstała seria FlexBody, która oferuje model TDK 15-500 z dyszlem centralnym i tandemowym układem jezdnym oraz jako dwuosiową wywrotkę ZDK 18-500 z przednią osią skrętną. Jednocześnie trwają prace nad kolejnymi modelami.

Jakie typy zaczepów oferuje Claydon Hybrid T?

Pracujący na Warmii Hybrid 6T sprzężony był z ciągnikiem za pomocą zaczepu K80. Co prawda producent oferuje całą gamę zaczepów, począwszy od oczkowych na sworzeń kategorii 3., 4. lub 5., przez jabłko wahliwe, na zaczepie dwupunktowym na łącznikach dolnych podnośnika skończywszy. Jednak ze względu na stabilność i precyzję prowadzenia z sygnałem GPS, Claydon preferuje K80 lub zaczep sworzniowy.

Zaczep kulowy K80 zapewnia pewne prowadzenie siewnika, który do sterowania funkcjami wymaga 4 par złączy hydraulicznych i 2 złączy wolnego spływu.

FOTO: Jakubek

Ile złączy hydraulicznych wymaga siewnik Hybrid 6T?

Solidny dyszel w połączeniu z gąsienicowym układem jezdnym ciągnika John Deere 8R 410 umożliwiał wykonywanie ciasnych nawrotów – do tego stopnia, że śruby łączące dyszel z czaszą dotykały szyny zaczepowej, tzw. sanek. W kombinacji z dużymi kołami ciągnika skręt byłby zdecydowanie mniejszy. Przy zaczepianiu siewnika oprócz zaczepu należy jeszcze podłączyć ISOBUS, przewód elektryczny oraz 4 pary złączy hydraulicznych i dwa przewody wolnego spływu. Sporo, ale dzięki temu sterujemy parametrami siewnika z terminalu w ciągniku.

Konstrukcja agregatu Claydon Hybrid 6T

Siewnik ma dwuczęściową ramę. Rama dolna, będąca przedłużeniem dyszla zaczepowego i złożona z dwóch kwadratowych profili jest podnoszona, gdyż na niej zawieszone są sekcje robocze. Nad nią jest rama główna, na którą składają się 2 szerokie i grube stalowe płyty. Z przodu osadzona jest na dyszlu zaczepowym, a z tyłu na wale oponowym. Na głównej ramie spoczywa wysoki i wąski zbiornik o pojemności 5500 l. Jego pokrywę stanowi zwijana plandeka – rozwiązanie wygodne przy napełnianiu zbiornika ładowarką teleskopową z łyżki lub big-bagów.

Zwijana plandeka zbiornika umożliwia wygodny załadunek materiału z big-bagów (lub luzem łyżką) za pomocą ładowarki teleskopowej.

FOTO: Jakubek

Jak w siewniku Hybrid 6T podzielony jest zbiornik?

Zbiornik podzielony jest na dwie komory (na nasiona i nawóz) w stosunku 60: 40, ale można go przekształcić w zbiornik jednokomorowy do nasion lub nawozu. Gdy w głównym zbiorniku jest nawóz, nasiona można wysiewać z małego zbiornika z tworzywa o pojemności 180 l, który należy do wyposażenia opcjonalnego. Z lewej strony zbiornika znajduje się wysoko osadzony podest, który jest rozkładany na długość i ma wygodną poręcz. Do podestu prowadzi aluminiowa drabinka.

Ważnym elementem układu transportującego jest napędzany hydraulicznie wentylator, którego zapotrzebowanie na olej wynosi ok. 45 l/min. Generuje on strumień powietrza do dwóch linii przewodów transportujących nasiona i nawóz z dwóch dozowników do dwóch odrębnych głowic rozdzielających z tyłu siewnika. Tworzenie ścieżek technologicznych i kontrola przepływu nasion należą do standardowego wyposażenia siewnika. Napędzane elektrycznie dozowniki mają koła komorowe o zmiennej objętości do regulacji dawki wysiewu w zakresie od 1 kg/h do 400 kg/ha. Dzięki temu przy zmianie siewu z nasion normalnych na drobne, nie ma potrzeby wymiany koła wysiewającego. Bardzo wygodne rozwiązanie.

Jakie zadanie spełniają talerze przed sekcją zębów?

Claydon w siewniku Hybrid T oferuje 2 możliwości wyposażenia przedniej sekcji: opcjonalnie zagęszczający wał oponowy, polecany na lżejsze gleby lub standardowe talerze nacinające glebę przed zębami. Właśnie temu rozwiązaniu (z mechaniczną regulacją głębokości) przyglądaliśmy się na Warmii. Zadaniem przednich talerzy jest przecięcie resztek pożniwnych, aby te nie owijały się na zębach i nie powodowały zatorów. Talerze utrzymują również głębokość roboczą agregatu. Dobrze się spisywały w siewie rzepaku po pszenicy ze słomą pozostawioną na polu, uprawioną płytko broną talerzową.

Dokładnie przed zębami pracują przednie talerze, które przecinają resztki pożniwne, aby zapobiec zatorom masy organicznej.

FOTO: Jakubek

Czym wyróżnia się siewnik Claydon Hybrid 6T?

Drugą sekcję stanowi 19 prostych i wąskich zębów, które tylko nacinają glebę i wprowadzają nawóz na zadaną głębokość. Ich rolą nie jest uprawa, a jedynie wykonanie rowka. Po pierwsze – deponowany jest w nim nawóz, a po drugie – w razie ulewnego deszczu szybko odprowadza dużą ilość wody opadowej w głąb gleby. Jest to także przestrzeń do rozwoju korzeni.

W tej sekcji tkwi tajemnica stosunkowo niskiego zapotrzebowania na moc siewników Hybrid T. Otóż wąskie na 2 cm zęby stawiają mniejszy opór niż podobne konstrukcje. Choć na pofałdowanych i zróżnicowanych glebowo (od piasku po ciężką glinę) polach, z 6-metrowym siewnikiem pracował ponad 400-konny ciągnik, to wcześniej z powodzeniem radził sobie z nim John Deere 8360R o mocy 360 KM. Producent informuje, że minimalne zapotrzebowanie na moc na płaskim terenie wynosi "tylko" 300 KM. To niewątpliwy plus siewnika Claydon.

Zaraz za prostymi zębami wprowadzającymi nawóz w głąb profilu glebowego podążają redlice wysiewające. Za kopiowanie tereniu odpowiadają koła kopiująco-podporowe.

FOTO: Jakubek

Opcjonalnie zamiast zębów z węglika wolframu dostępne są pojedyncze lub podwójne talerze tnące (gładkie lub faliste). W standardzie mają zabezpieczenie przeciążeniowe ze śrubą ścinalną, a w opcji dostępne jest zabezpieczenie hydrauliczne.

Jakie sekcje wysiewające oferuje Claydon w siewniku Hybrid 6T?

Trzecią sekcję stanowią redlice wysiewające. Tutaj liczba dostępnych opcji jest duża. Testowany model miał szerokie na

Szerokie redlice siewne mają po dwa otwory wylotowe, z których nasiona wyrzucane są do przodu.

FOTO: Jakubek

Andrzej Pauperowicz: "W ciągu 5 lat Hybrid 6T zwrócił się 2 razy."

FOTO: Jakubek

Do roślin motylkowych i strączkowych (np. groch, bobik) producent zaleca wąską redlicę o szerokości 2 cm, która umożliwia siew na większych głębokościach (5–6 cm dla grochu, 8–12 cm dla bobiku) i zapewnia stabilną głębokość pracy. Nasiona odkłada dokładnie w rowku wykonanym przez ząb.

Dlaczego Claydon nie stosuje kół zagęszczających glebę po siewie?

Claydon oferuje całą gamę narzędzi posiewnych, a ich konfiguracja jest uzależniona od potrzeb rolnika, warunków glebowych i płodozmianu. Uniwersalnym rozwiązaniem jest włóka wyrównująca i palce zagarniające (tzw. brona posiewna), którym mieliśmy okazję się przyjrzeć. Takie połączenie dobrze sprawdzało się w suchy warunkach z niezbyt dużą ilością słomy. Ciekawym rozwiązaniem są dostępne w opcji koła klatkowe, które rozbijają grudki ziemi, delikatnie mieszają glebę z nasionami i niezbyt mocno ją zagęszczają. Producent nie ma w ofercie kół dogniatających, ponieważ zagęszczanie posiewne gleby nie jest zgodne z koncepcją właściciela – Jeffa Claydona. Jego zdaniem gleba na powierzchni powinna być luźna, aby ułatwić kiełkowanie nasion i wzrost rośliny na wczesnym etapie rozwoju.

Jak wykona próbę kręconą w siewniku Hybrid T?

Hybrid T, jak każdy siewnik marki Claydon, wyposażony jest we własny komputer sterujący Artemis, który jest łatwy w obsłudze. To prosty terminal z wyświetlaczem i przyciskami obok ekranu. Służy również do podglądu podstawowych parametrów pracy siewnika, a czujniki na przewodach wysiewających informują o ewentualnych zatorach. Jednocześnie angielskie siewniki przystosowane są do obsługi przez ISOBUS z terminalu ciągnika. Próba kręcona polega na wybraniu na terminalu normy wysiewu oraz dawki nawozu, a następnie podłożeniu pod obydwa dozowniki dostarczonych w zestawie worków kalibracyjnych i włączenie wysiewu. Próbny wysiew uruchamia się przyciskiem na ramie siewnika lub w poziomu terminalu. Po zważeniu wysianych nasion i nawozu (waga również jest w zestawie), można ruszać do pracy.

Umożliwiający sterowanie siewnikiem terminal Artemis jest przejrzysty i łatwy w obsłudze. Wyświetla wszelkie komunikaty, np. gdy zapcha się przewód wysiewający.

FOTO: Jakubek

Jaka na Warmii jest gleba?

Sucha i w większości gliniasta gleba, na pagórkowatym polu po pszenicy, ze ścierniskiem płytko podciętym broną talerzową – w takich warunkach z 6-metrowym siewnikiem Hybrid T pracował John Deere 8R 410 na 4 gąsienicach. Prędkość w zależności od ukształtowania terenu wahała się między 9,5 a 11,5 km/h (przy ok. 1850 obr./min). Przy długim na ponad 1,5 km polu takim zestawem można obsiać dziennie blisko 60 ha.

Prosty ząb pozostawia w glebie rowek, który przykryty jest pasem rozluźnionej przez redlicę siewną gleby z nasionami (w tym przypadku rzepaku).

FOTO: Jakubek

Kilka faktów o siewniku Claydon Hybrid 6T

• Za 19 talerzami nacinającymi glebę, podąża łącznie 19 wąskich zębów aplikujących nawóz pod nasiona i tyle samo redlic wysiewających (9 z nich przed i 9 za kołami podporowo-kopiującymi).
• Masa siewnika spoczywa na 8 kołach podporowo-kopiujących. W zbiorniku są dwa czujniki poziomu napełnienia.
• Hybrid T ma dobrą mechaniczną stopę podporową do odstawienia siewnika.
• W wyposażeniu opcjonalnym są znaczniki przedwschodowe, zmienne dawki siewu oraz znaczniki boczne.

Ile kosztuje Claydon Hybrid 6T i po jakim czasie się zamortyzuje?

Możliwości konfiguracji siewnika Hybrid T jest dużo, dzięki czemu każdy jest w stanie dopasować technologię do warunków panujących w gospodarstwie. Choć maszyny marki Claydon są tworzone z myślą o suchych warunkach i gliniastej glebie, dobrze radzą sobie również na glebach lżejszych i bardziej wilgotnych. Claydon celowo rezygnuje z popularnego w Polsce rozwiązania, jakim są koła zagęszczające glebę po siewie. Zadaniem producenta dzięki temu nasiona mają dobre podsiąkanie wody od dołu i rozluźnioną glebę od góry. Z kolei wg niektórych użytkowników siewników Hybrid (w tym Andrzeja Pauperowicza), w suchym roku warto posiewnie zagęścić glebę wałem, aby rozgnieść bryły i zwiększyć skuteczność herbicydów doglebowych. W mokrej glebie ten zabieg należy jednak pominąć.

Pozostaje kwestia ceny. W podstawowej wersji Hybrid T o szerokości 6 m kosztuje 750 tys. zł netto. Decydując się na zakup siewnika warto jednak pamiętać, że oprócz brony mulczowej (lub talerzowej) pozwoli on wyeliminować inne narzędzia uprawowe i uprościć uprawę do minimum, zmniejszając jednocześnie liczbę przejazdów po polu. Efektem ubocznym będzie oszczędność czasu spędzonego w ciągniku, co w dużych gospodarstwach (do których przeznaczony jest 6-metrowy Hybrid 6T) ma kluczowe znaczenie.

dr inż. Artur Jakubek

Lipiec był przekropny i mocno utrudniał żniwa w całym kraju, jednak sierpień przyniósł upragnioną poprawę pogody. Kombajny znów ochoczo wyjechały na pola, a wśród nich znalazł się jeden z dwóch modeli Aupax wyprodukowanych przez chiński koncern Weichai Intelligent Agriculture, znany dotąd w Polsce jedynie z ciągników. Podczas pokazów w centralnej Wielkopolsce, niedaleko Poznania, pracowały dwa dostarczone modele – rotorowy GM100 oraz klawiszowy GV100. To właśnie temu drugiemu poświęciliśmy najwięcej uwagi.

Zobacz także: Jak przekonać polskich rolników do chińskich kombajnów?

Nim jednak rozpoczniemy pracę, warto przyjrzeć się maszynie bliżej. Testowany model to EM Buffalo RXX 2480 HD+, najmniejszy z flagowej serii rozrzutników producenta z Wysokiego Mazowieckiego. Serię zamyka model 3280, osadzony na podwoziu typu tridem.

FOTO: Łukasz Siara

Rozkładając oznaczenie na elementy, można odczytać, że liczba "24" odnosi się do pojemności standardowej, wynoszącej według danych producenta 24,8 m³ (wraz nadstawką pojemność testowanego modelu wynosiła 33 m³). Liczba "80" oznacza typ adaptera – w tym przypadku wersję poziomą z dwoma wałkami rozdrabniającymi i talerzami rozrzucającymi. Pierwsze wrażenie po uruchomieniu maszyny jest bardzo pozytywne: solidna rama, masywny dyszel, starannie wykonane spoiny oraz liczne oznaczenia ułatwiające obsługę. Czas więc sprawdzić jej możliwości w pracy.

Zobacz także: Rauch Flexibin rozsiewa w jednym przejeździe dwa nawozy w różnych dawkach. Jak to działa?

Firmie John Deere długo udawało się to ukrywać, ale w końcu szydło wyszło z worka. Szerszej publiczności zostały zaprezentowane nowe sieczkarnie polowe F8 i F9. Obie serie rozróżnia się jak dotychczas: F8 (zamiast 8000) ma kanał przepływu masy o szerokości 660 mm, a szerokość kanału w sieczkarniach F9 (zamiast 9000) wynosi 830 mm.

W modele F8 życie tchnął sześciocylindrowy silnik John Deere o pojemności 13,6 l, znany z kombajnu zbożowego X9 i ciągnika gąsienicowego 9RX. W modelu flagowym tej serii (F8 600) z dwoma turbosprężarkami rozwija on moc do 645 KM – o 20 KM więcej niż w poprzedniku 8600. John Deere dodaje mocy także serii F9 (patrz tabela: "Przegląd nowych modeli sieczkarni John Deere"). Flagowy model F9 1000 z 24-litrowym silnikiem Liebherr po raz pierwszy przekracza granicę 1000 KM i dokłada jeszcze 50 KM.

Zobacz także: Najmocniejszy Claas Jaguar w historii! Czy będzie najpotężniejszą sieczkarnią polową?

Zgrabiarka taśmowa Vicon ROC RS 1000 pracuje z szerokością do 10 m.

FOTO:

Jakie szerokości robocze zgrabiarek taśmowych Vicon są dostępne na rynku?

W serii RS dostępne są trzy modele: czołowy RS 380 o szerokości roboczej 3,80 m oraz dwa ciągnione — RS 730 (7,30 m) z możliwością odkładania na środku lub z boku oraz RS 1000 o szerokości 10 m z odkładaniem bocznym.

Jak zaczepić zgrabiarkę taśmową Vicon ROC RS 1000 do ciągnika?

Zgrabiarka jest zaczepiana do ciągnika za pomocą łączników dolnych kategorii III. Dwa łańcuchy bezpieczeństwa zapobiegają błędom przy ustawieniu wysokości – wystarczy je zaczepić na szynie przy ciągniku. Uporządkowany układ zaczepu zapewnia duży kąt skrętu i ciasne zawracanie.

Jaki napęd ma zgrabiarka taśmowa RS 1000 marki Vicon?

WOM o prędkości 1000 obr./min napędza trzy pompy hydrauliczne, które zasilają podbieracz, przenośniki taśmowe, rolki dociskowe i układ odciążenia. Funkcje te operator obsługuje z kabiny za pomocą panelu sterującego. Do rozkładania bocznych przenośników taśmowych potrzebne są dwa dwukierunkowe obwody hydrauliczne, a do unoszenia maszyny na uwrociu – jeden jednostronnego działania. Prędkość pracy podbieracza reguluje się przepływem oleju, a przenośników taśmowych – obrotami WOM.

Jak Vicon ROC zapewnił lekką pracę zgrabiarką RS 1000?

W przeciwieństwie do wielu innych zgrabiarek taśmowych, ROC do utrzymanie wysokości roboczej nie ma ]]> Raporty z pracy Sun, 06 Jul 2025 07:00:00 +0200 https://profitechnika.pl/testy/raporty-z-pracy/ile-kosztuje-zgrabiarka-tasmowa-vicon-roc-rs-1000-to-istny-mercedes-2534776 false https://profitechnika.pl/testy/raporty-z-pracy/claas-axos-3-120-zaskoczyl-nas-spalaniem-sprawdzilismy-go-w-najciezszych-pracach-2534751 Prosty, mechaniczny, bez elektroniki – ale czy to wystarczy? Claas Axos 3.120 stanął do walki z glebą, sianem i kiszonką. Zobacz, ile palił i jak poradził sobie z ładowaczem i kosiarką. Claas dąży do zwiększenia udziału w rynku prostych i kompaktowych ciągników. Aby wypełnić lukę w tym segmencie między Axosem 240 a lepiej wyposażonym Arionem 400, producent z Harsewinkel wprowadził Axosa 3 – następcę modelu Axos 300.

W tej serii dostępne są cztery modele: Axos 3.95, Axos 3.105, Axos 3.110 oraz Axos 3.120. Ostatnie cyfry po kropce oznaczają moc silnika. Te proste ciągniki bez elektroniki są produkowane we włoskiej fabryce Agritalia.

Test Claas Axos 3.120 w pracy z broną i kultywatorem

Mieliśmy okazję pracować dwoma różnymi Axosami w dwóch różnych gospodarstwach. W okolicach Gniezna sprawdziliśmy najmocniejszego w serii 120-konnego Axosa 3.120. Pracował on z dwoma narzędziami uprawowymi Rolmako: ważącą 1,5 t broną talerzową U652 o szerokości 3 m oraz z kultywatorem bezorkowym U436 (profi 1-2025) o szerokości 2,4 m. W wiosennej uprawie broną talerzową pod kukurydzę przy 1600 obr./min i głębokości pracy ok. 8 cm Axos bez problemu na drugim biegu (na zakresie szosowym) rozwijał prędkość 11 km/h. Zużywał przy tym, według licznika chwilowego zużycia paliwa w kokpicie, w zależności od rodzaju gleby, od 16 do 23 l/h, czyli 6,5-8,5 l/ha – przy wydajności powierzchniowej ok. 2,5 ha/h.

Nawet najmniejsza ładowarka teleskopowa JCB oferuje pomocną dłoń w wielu pracach.

FOTO:

Jaki silnik ma najmniejsza ładowarka teleskopowa marki JCB?

Przy projektowaniu małej ładowarki przepisy prawne wyznaczyły ramy w dwóch kluczowych obszarach: wielkości silnika i masy całkowitej. W pierwszym przypadku JCB zdecydowało się na trzycylindrową jednostkę Perkinsa o mocy 19 kW/25 KM, która plasuje się nieco poniżej granicy mocy, po przekroczeniu której wymagane są systemy oczyszczania spalin. Dzięki temu nie potrzeba filtra cząstek stałych (DPF) ani płynu AdBlue.

Trzycylindrowy silnik Perkinsa ma pojemność nieco ponad 1 l.

FOTO:

Czy codzienna obsługa małej ładowarki JCB 514-40 jest wygodna?

Schludny silnik o pojemności 1,1 l umieszczono po prawej stronie między osiami ładowarki. Codzienne czynności konserwacyjne oraz wymiana filtrów są łatwe do wykonania przy otwartej masce. Zdjąć można również dolną osłonę silnika po odkręceniu kilku śrub. À propos osłon: zarówno zbiornik paliwa (o pojemności 27 l), jak i zbiornik oleju hydraulicznego ukryto pod tylną pokrywą, którą można otworzyć wyłącznie za pomocą dźwigni znajdującej się w kabinie.

Klapa serwisowa z tyłu może być otwierana z kabiny.

FOTO:

Czy ładowarkę teleskopową JCB 514-40 można przewozić na przyczepie samochodowej?

Wracając do masy modelu 514-40 – bez osprzętu roboczego mała ładowarka teleskopowa waży ]]> Raporty z pracy Sat, 05 Jul 2025 06:00:00 +0200 https://profitechnika.pl/testy/raporty-z-pracy/co-potrafi-jcb-514-40-najmniejsza-ladowarka-teleskopowa-tej-marki-2534761 false https://profitechnika.pl/testy/raporty-z-pracy/lekki-pojazd-w-ciezkiej-pracy-czyli-kioti-k9-w-sadzie-i-strazy-pozarnej-2534145 W gospodarstwie zawsze jest coś do przewiezienia: nawóz, nasiona, bela siana, klucze na pole, czy obiad dla kombajnisty. Z pomocą w takich zadaniach przychodzi K9. Przetestowaliśmy go w typowych i nietypowych zadaniach w gospodarstwie, sadzie i straży pożarnej. Jak poradził sobie ten mały spryciarz? Kioti K9 spotkaliśmy podczas zeszłorocznych targów Agro Show w Bednarach. Od razu przypadł nam do gustu i wraz z firmą Interhandler – importerem marki Kioti w Polsce, przygotowaliśmy dla Was konkurs z K9 jako główną nagrodą. Wyniki poznamy w lipcu, a tymczasem sprawdziliśmy, co tak naprawdę potrafi ten mały spryciarz.

W transporcie worka nawozu K9 sprawdził się świetnie. Uchwytu w skrzyni ładunkowej pozwalają zabezpieczyć ładunek pasami. Fot. Jakubek

FOTO: Jakubek

Z ładowarką teleskopową dobrze widać gabaryty K9. Na pace bez problemu zmieści się bela sianokiszonki.

FOTO: Jakubek

Ile ładowności ma Kioti K9 2400?

Test rozpoczęliśmy z „grubej rury”. W zaprzyjaźnionym gospodarstwie trzeba było dowieźć nawóz na pole. Dla nas brzmiało jak dobry plan na sprawdzenie K9, wszak 500 kg ładowności to w sam raz na big-bag nawozu, choć tylne zawieszenie bardzo „usiadło” i obawialiśmy się o zachowanie pojazdu na drodze. Mimo odciążonej przedniej osi, sterowność nadal była dobra, a dwuwahaczowe niezależne zawieszenie ku naszemu zaskoczeniu, cały czas pracowało niezawodnie – świetnie!

Mocnym punktem Kioti K9 2400 jest jego dwuwahaczowe zawieszenie. Choć przy maksymalnym obciążeniu 500 kg (z lewej) zawieszenie mocno się obniżyło w porównaniu z normalną pozycją (z prawej), nadal dobrze spełniało swoją funkcję na dziurawej drodze.

FOTO: Jakubek

Mocnym punktem Kioti K9 2400 jest jego dwuwahaczowe zawieszenie. Choć przy maksymalnym obciążeniu 500 kg (z lewej) zawieszenie mocno się obniżyło w porównaniu z normalną pozycją (z prawej), nadal dobrze spełniało swoją funkcję na dziurawej drodze.

FOTO: Jakubek

Mniejszym wyzwaniem dla K9 były bela sianokiszonki, którą przywieźliśmy dla gospodarstwa hodowlanego ze stadem krów mlecznych. O ile bela nie wymagała dodatkowego zabezpieczenia, o tyle wysoki big-bag trzeba było zabezpieczyć pasami transportowymi. Dobrze, że K9 ma do nich 4 uchwyty w skrzyni. Skoro jesteśmy przy platformie, ma ona możliwość wywrotu dzięki siłownikowi gazowemu. Do odblokowania wywrotu służy dźwignia z lewej strony pojazdu, która naszym zdaniem jest trochę za mała i za blisko burty.

Przemierzanie leśnych duktów z ładunkiem drewna to zadanie, w którym K9 sprawdzi się znakomicie. Również pilarze wraz z całym ekwipunkiem dojadą nim w trudno dostępne miejsce.

FOTO: Jakubek

Kioti K9 dla pilarza i leśnika

Wycinka krzaków ze śródpolnych rowów, zagajników i pozyskiwanie z nich drewna to zdanie, w którym mały spryciarz czuje się jak ryba w wodzie. Ze względu na swoje gabaryty wjedzie w każdy zagajnik, a dzięki napędowi 4 × 4 i blokadzie tylnego mostu – również z niego wyjedzie – nawet w pełni załadowany drewnem. Sprawdziliśmy to podczas naszego testu. Okazuje się, że K9 to świetny pojazd również dla pilarzy.

Kioti K9 świetnie poradził sobie w holowaniu i wodowaniu łodzi ratunkowej w OSP Dopiewo.

FOTO: Jakubek

Druh z Ochotniczej Straży Pożarnej

Wracając z leśnych wojaży, przejeżdżaliśmy obok miejscowej Ochotniczej Straży Pożarnej w Dopiewie, gdzie druhowie przygotowywali właśnie łódź ratunkową do ćwiczeń na pobliskim Jeziorze Niepruszewskim. To musiało się tak skończyć – chętni do pomocy strażacy pomogli nam przetestować Kioti w transporcie i wodowaniu łódki! Wszak zaczep transportowy wytrzymuje ponad 50 kg nacisku i uciągnie 900 kg. Trzeba było tylko znaleźć sworzeń z kulą zaczepową. Dla strażaków z OSP – nic trudnego. I tak pędząc zadrzewioną aleją jak kojot ścigający własną legendę, Kioti z druhami na pokładzie dotarł do celu. Wodowanie ważącej nieco ponad pół tony łodzi to była bułka z masłem. A co z wyciąganiem przyczepy z łodzią z wody? Nasz kojot poradził sobie z tym bez trudu – nawet z napędem na jedną oś. Z napędem na obie osie wyskoczył z przyczepą z wody niczym marlin w powieści Hemingwaya. Również powrót polnymi drogami do remizy sprawił strażakom wiele radości.

Tam, gdzie się asfalt kończy

Nam wiele radości pojazd sprawił tam, gdzie skończył się asfalt, a zaczęły polne dziurawe drogi prowadzące do położonej z dala od cywilizacji i porzuconej żwirowni. Obecnie to "poligon" dla fanów wszelkiej maści pojazdów offroadowych, gdzie spryciarz radził sobie nie najgorzej. Miejscami problemem było zbyt niskie (jak na te warunki zawieszenie), ale mocy i werwy mu nie brakowało. W stronnych podjazdach po górę, oprócz napędu 4 × 4 potrzebna była włączana mechanicznie blokada dyferencjału.

Schludne wnętrze pojazdu użytkowego Kioti

Szeroko otwierane drzwi połówkowe (lub całe – zależności od wersji) prowadzą do skromnego, ale schludnie utrzymanego wnętrza. Dobrze, że podłoga jest równa i wyłożona gładką gumą, dzięki czemu łatwo utrzymać kabinę w czystości. Błoto i brud wniesiony pod butami spłukał deszcz, bo wnętrze nie boi się wody. W porządku jest fotel kierowcy, którego pozycję można regulować oraz odchylana kierownica. Choć dźwignia przekładni ma luzy, łatwo przełącza się nią zakresy i kierunek jazdy. Trzeba się przyzwyczaić do tego, że dopiero mocniejsze wciśnięcie pedału gazu sprawia, że Kioti rusza. Jego puszczenie wyhamowuje pojazd do zatrzymania.

Wnętrzne kabiny jest schludne i łatwe do utrzymania w czystości. Są również schowki na telefon, butelkę wody i drobiazgi.

FOTO: Jakubek

Kioti K9 w teście profi

K9 2400 to z pewnością pojazd wielozadaniowy – zarówno do lekkich prac w gospodarstwie, sadzie czy w warzywnictwie, ale także jako pojazd terenowy dla OSP, leśniczego albo myśliwego (gdzie przyda się platforma ładunkowa). Ten mały spryciarz sprawdzi się też w weekendowej wyprawie na ryby lub na grzyby. Dobre zestrojenie 3-cylindrowej jednostki napędowej o mocy zaledwie 24 KM z bezstopniową i dwuzakresową przekładnią CVT sprawia, że K9 świetnie radzi sobie również trudnym grząskim terenie. Z pewnością pomagają w tym szerokie opony 25 × 10-12. Gwałtowne wciśnięcie pedału gazu nie powoduje buksowania kół (co nie podoba się wielbicielom jazdy w terenie), ale dzięki temu K9 nie zakopie się nawet w grząskim piasku. Na pochwałę zasługuje świetne naszym zdaniem zawieszenie, które nie boi się polnych dróg i dziur – nawet z obciążeniem na pace. Z kolei minusem jest spory hałas (w kabinie z półdrzwiami) i uchylnym oknem, które drży przy szybkiej jeździe w terenie – mimo skutecznego zamknięcia. Dużo lepiej pod tym względem powinno być w modelu z pełną (zamkniętą) kabiną, która na dodatek ma klimatyzację. Właśnie tak wyposażone Kioti K9 wygra jeden z naszych Czytelników, który najlepiej odpowiedział na pytanie konkursowe. Mamy nadzieję, że zwycięzca będzie miał tyle samo radości z jazdy małym spryciarzem, co my w trakcie testu.

Artykuł pochodzi z profi 4-2025.

dr inż. Artur Jakubek

Sprawdź także: Czy to sposób na zatrzymanie wody i humusu na polu? Einböck prezentuje nowe rozwiązanie

Współpracujący z zestawem ciągnik to Claas Arion 470 (test ciągnika przeczytasz TUTAJ) o mocy maksymalnej 155 KM, który poruszał się bez aktywnego prowadzenia równoległego. W efekcie prędkość robocza wynosiła do 6 km/h, aby ułatwić precyzyjne kierowanie ręczne w międzyrzędziach o szerokości 45 cm. O prowadzenie pielnika byliśmy spokojni, odpowiada za to jednostka sterująca, która przetwarza dane z kamery zamontowanej z prawej strony pielnika.

Zakres przesuwu ramy równoległobocznej wynosi aż 64 cm, ale jej długość wpływa na odsunięcie środka ciężkości modułu narzędziowego. Fot. Siara

FOTO: Łukasz Siara

Kamera jest niezbędna do prawidłowej pracy pielnika

Kamera jest „okiem” jednostki sterującej i dostarcza do niej informacje, tj. szerokość międzyrzędzi, liczba rzędów oraz wysokość i szerokość rośliny. Warto zwrócić uwagę na dokładność z jaką pracuje, ponieważ umożliwia rozpoznanie obszaru o powierzchni 2 × 2 cm. Podczas pracy „oko” pielnika rozpoznawało 3 rzędy buraka w fazie 4 liści, przez to wymiary siewki podane w terminalu wynosiły odpowiednio 2 cm wysokości i 4 cm wysokości.

Na dodatkowym terminalu obsługującym kamerę, oprócz obrazu, widzimy również wskaźnik efektywności działania kamery z wyróżnioną wartością 25% - gdy wskaźnik spadnie poniżej tej wartości, należy dokonać korekty kąta nachylenia i wysokości na jakiej pracuje kamera. Przy słonecznej pogodzie kamera działała bezproblemowo przy jeździe pod słońce, a pracę po zmroku umożliwiają dwa reflektory LED.

Kamera prowadziła pielnik nawet, gdy w ścieżce technologicznej rozpoznała tylko dwa rzędy wchodzących buraków.

FOTO: Łukasz Siara

Pielnik Schmotzer Venterra 2K wyposażono w przesuwną ramę

Na podstawie obrazu przesyłanego w czasie rzeczywistym, sterownik przekazuje sygnały do ramy przesuwnej z zawieszeniem równoległobocznym. Plusem takiego zawieszenia jest płynność z jaką rama reaguje sygnały z kamery, a minusem środek ciężkości maszyny odsunięty od ciągnika.

Kolejnym plusem jest praca zawóru proporcjonalnego, który dostosowuje czułość reagowania ramy w zależności od prędkości pracy. Schmotzer w pozostałych opcjach wyposażenia oferuje liniową ramę przesuwną, która umożliwia ręczne sterowanie pielnikiem z siedziska na maszynie. Dzięki niej środek ciężkości pielnika nie jest tak daleko od ciągnika.

Sprawdź także: Czy nadchodzi era bez herbicydów? Escarda wprowadza laserowy system do zwalczania chwastów

Moduł narzędziowy to najważniejszy element pielnika

Sercem pielnika jest moduł narzędziowy (w pokazie zastosowano model KPP-M), do którego montowane są sekcje robocze. Jego rama ma prześwit 80 cm, a na sekcji można zamontować aż 5 elementów roboczych. Na polu w Brodnicy każda sekcja miała 3 noże pielące rozstawione na szerokość około 33 cm. Ważne, aby szerokości robocze gęsiostopek nachodziły na siebie nawet do dwóch centymetrów.

Prosta słupica zapewnia równoległą do podłoża pracę noża, a to pozwala pracować całą jego szerokością przy minimalnej głębokości roboczej. Parametr ten można regulować zarówno na uchwycie gęsiostopki, a także przez regulację wysokości kół kopiujących przy każdej z sekcji. Regulacja jest łatwa, służy do niej przekładnia śrubowa z korbą oraz czytelna skala z lewej strony sekcji (nie intuicyjne), aby głębokość pracy każdej z nich była taka sama.

Za ochronę upraw przed zasypaniem odpowiadają 2 talerze na łożyskach bezobsługowych. Za ich stabilne prowadzenie odpowiada sprężyna dociskowa. W razie konieczności talerze można podnieść i zabezpieczyć zawleczką. W wyposażeniu opcjonalnym sekcji roboczej są talerze obsypujące lub talerze tnące.

FOTO: Łukasz Siara

Opryskiwacz Amazone FT-P 1502 połączony z pielnikiem

Oprysk rzędów roślin umożliwia zawieszony na przednim TUZ Amazone FT-P 1502, który mimo niewielkich gabarytów ma rozwadniacz z funkcją płukania pojemników oraz panel sterujący. Opryskiwacz wyposażony jest w pompę membranową o wydatku 180 l/min.

Funkcję belki opryskowej pełnią głowice z rozpylaczami rozmieszczone między sekcjami pielącymi. Ramiona głowic są przykręcone tuż przy kołach kopiującym sekcji pielącej. Ma to zapewnić utrzymanie stałej wysokości oprysku. Amazone do oprysku pasowego przeznaczył specjalny model rozpylacza, którego kąt oprysku można regulować w zakresie od 7 do 40 stopni i regulować tym samym szerokość opryskanego pasa.

Moduł narzędziowy KPP-M jest opcjonalnie wyposażony w Section Control. Jego efektywne działanie wymaga sygnału RTK.

FOTO: Łukasz Siara

Czy połączenie pielnika z opryskiwaczem ma sens?

Zaprezentowany zestaw potwierdza, że wykorzystanie kamer i sztucznej inteligencji do podejmowania decyzji w rolnictwie, nie jest już niczym nadzwyczajnym. Jak informuje Amazone, dzięki integrowanej ochronie roślin możemy zaoszczędzić do 85% herbicydów.

Nasze wrażenia z pracy pielnika wyposażonego w funkcję oprysku są dobre. Nie zauważyliśmy uszkodzonych siewek buraków, a obsługa maszyny nie jest trudna, szczególnie dla właścicieli maszyn z terminalem Amatron 4. Istotne w pracy z pielnikiem Venterra 2K jest odpowiednie przygotowanie ciągnika i dopasowanie narzędzi pielących do warunków glebowych.

Cena pielnika w prezentowanej wersji wyposażenia to 73 341 euro netto. Za zestaw opryskowy wraz z oprzyrządowaniem i przygotowaniem do oprysku pasowego na pielniku należy dopłacić 89 183 euro netto.

Artykuł pochodzi z magazynu profi 4-2023.

Łukasz Siara

Zobacz także: Stałokomorowe prasy McHale F5 z nowym podbieraczem i sterowaniem Isobus

Jaki podbieracz jest w prasoowijarce McHale Fusion 4 Plus?

Od czego więc najlepiej zacząć? Może od podbieracza, który został nazwany Profi Flo. Dla zwolenników pięciorzędowych podbieraczy krzywkowych są one nadal dostępne w ofercie, pomimo że zdecydowana większość prasoowijarek Fusion, opuszczająca linię produkcyjną w Ballinrobe, jest wyposażona w sześciorzędowy podbieracz bezkrzywkowy. Podczas gdy zasadniczo jest on właściwie taki sam, jak dotychczas, ma dwa dodatkowe zęby, co zwiększa jego szerokość z 1,82 m do 1,93 m (mierząc od zewnętrznego zęba do zewnętrznego zęba).

Zobacz także: Firma usługowa Gumpi-Team rocznie robi kilkadziesiąt tysięcy bel na stromych alpejskich łąkach – ile pras wykorzystuje?

W urządzeniu znajduje się teraz szczotka, która zapobiega tworzeniu się warstwy lepkiej zielonki na jednostce tnącej i przytrzymującej, szczególnie w ciepłych warunkach.

FOTO: M. Bailey

Co zamiast rolki dociskowej podbieracza?

Znawcy serii Fusion zauważą, że rolka dociskowa została zastąpiona dziesięcioma podwójnymi sprężystymi palcami, które dociskają zbierany materiał do podbieracza, jednocześnie znacząco poprawiając widoczność na podbieracz. Dwa skrajne zęby są krótsze, dzięki czemu nie przytrzymują masy i pozwalają jej swobodniej sunąć do rotora. Kolejną zaletą tych zębów jest to, że mogą wyginać się na boki, co jest szczególnie ważne, gdy zbieramy trawę z niejednorodnych pokosów i trafiają się swoiste hałdy zielonki, która jest lepiej rozprowadzana, a ślimaki nie muszą wtedy „walczyć” z przepływającym materiałem, aby przywrócić go z powrotem na właściwy kurs.

Dużą zmianą jest nowy podbieracz Profi Flo: jest szerszy i ma bardziej bezpośredni przepływ do rotora. Rolkę dociskową przed podbieraczem zastąpiły palce, które...

FOTO: M. Bailey

Jak poprawić krawędź bel?

À propos przenośników ślimakowych – one również nie umknęły uwadze inżynierów. Ślimaki są teraz krótsze i zakończone stożkiem, który idealnie pasuje do krawędzi kanału wlotowego. W efekcie więcej materiału przepływa bocznymi strefami kanału podającego, co w konsekwencji przekłada się na niemal idealne krawędzie bel.

Składane koła podbieracza są takie same, jak w poprzednim modelu, ale wprowadzono zmiany w układzie ich zawieszenia, co wpływa na lekkość, z jaką kopiują nierówności terenu. Podczas testu prasoowijarki mieliśmy okazję rozmawiać z zespołem inżynierów. Wyjaśnili, że dzięki wprowadzonym zmianom w geometrii podzespołu i sprężynowej amortyzacji, koła kopiujące przenoszą mniejszy ciężar, co sprawia, że podbieracz lżej (niż dotychczas) unosi się podczas pracy w nierównym terenie.

... nie tylko poprawiają widoczność przepływu masy, ale także upłynniają jej przepływ z boków.

FOTO: M. Bailey

Przepływ zielonki w McHale Fusion 4

Jeśli jest jakiś obszar, w którym McHale zasłużył na minus, to jest to duża przestrzeń między tylną częścią podbieracza a rotorem, która może stanowić problem w przypadku krótkiej trawy – zwłaszcza pod koniec sezonu. W późniejszych modelach Fusion 3s McHale zastosował responsywną płytę wlotową, która ustawiona jest w podniesionej pozycji podczas zbioru plonów z mniej obfitych pokosów, dzięki czemu pasza pozostaje blisko rotora. Odwrotnie jest, gdy zbieramy obfite plony zielonki, wtedy płyta może się odchylić do tyłu, aby zwiększyć przestrzeń dla przepływu zielonej masy.

Podobnie w mechanizmie opuszczania podłogi zamieniono gumowe ograniczniki na sprężyny z przodu. Powinno to zapewnić płynniejsze jej opuszczanie.

Czy prasoowijarka McHale Fusion ma dozownik zakiszacza?

Rozpórka, która była umieszczona poprzecznie względem osi rotora, została teraz usunięta, więc nie hamuje przepływu bujnych, ale lekkich pokosów. Po obu stronach dodano metalowe zakładki, aby zamontować rozpylacze płynnych dodatków. Jeśli chcesz je aplikować podczas zbioru prasą, producent dodał zapasowy przewód przy sterowniku, aby dozownik można było szybko podłączyć do maszyny. Dzięki zastosowaniu nowego sterownika elektronika prasy wstrzymuje pracę aplikatora, gdy bela jest owijana. Po drugie, dostępny jest wspornik umożliwiający dodanie czujnika położenia podbieracza, aby dodatek nie był rozpylany, przy podbieraczu podniesionym na uwrociu. To przemyślane rozwiązania.

FOTO: M. Bailey

System wiązania folii

Podobnie jak jego poprzednik Fusion 4 jest dostępny w trzech wariantach: standardowym, Pro i Plus. Ten ostatni wariant ma system wiązania folii na folii i okazuje się najbardziej popularny. Producent twierdzi, że rolnicy tłumaczą to tym, że chcą uzyskać lepszą jakość zakiszania i łatwiej gospodarować odpadami.

Jedną ze zmian jest to, że system wiązania ma większy hamulec elektryczny, który zapewnia o 25% większą rozciągliwość folii/siatki, co poprawia kształt beli przy wiązaniu siatką i jest jednocześnie bardziej niezawodny z folią NRF przy bardziej zagęszczonych belkach. Zaletą hamulca elektrycznego jest to, że może zmniejszyć naprężenie, aby siatka nie pękła, gdy siatka (lub folia) jest wprowadzana do komory beli, zanim ciśnienie zostanie stopniowo zwiększone.

Zmiany w procesie owijania w prasoowijarce McHale

Skoro w przedniej części maszyny materiał przepływa płynniej niż dotychczas, nie może być inaczej w tylnej części. Owijarka musi dotrzymać kroku reszcie, dlatego podajnik folii obraca się szybciej, a przy nożach odcinających dodano szczotki, aby zapobiec gromadzeniu się resztek folii. Układ można teraz zablokować w pozycji otwartej za pomocą dźwigni, aby ułatwić konserwację,

Czy McHale Fusion 4 Plus ma ISOBUS?

Podczas gdy wyposażenie ISOBUS było opcją w modelu Fusion 3, jest ono standardem w Fusion 4. Podobnie jak wszystkie maszyny z tym systemem prasa Fusion może być podłączona bezpośrednio do kompatybilnego terminalu ciągnika lub osobnego terminalu obsługującego ISOBUS. Może być również sterowana za pomocą dostarczanego przez firmę McHale wyświetlacza ISOplay marki Topcon, który występuje w wersji 7- lub 12-calowej. Obydwa te rozwiązania mają swoje plusy i minusy.

Zewnętrzny panel sterowania z tyłu po lewej stronie maszyny umożliwia wykonywanie niektórych funkcji z ziemi. Dwa przyciski (A i B) można dostosować do potrzeb operatora.

FOTO: M. Bailey

Dzięki własnemu terminalowi McHale mogło wprowadzić autorskie funkcje oprogramowania, tj. różne dźwięki dla różnych ostrzeżeń, np. kiedy zatrzymać się, aby owinąć belę siatką, otworzyć klapę lub kiedy cykl owijania został zakończony. Zmieniać można również układ głównego menu, a także przypisanie poszczególnych przycisków.

Z kolei bezpośrednie połączenie z terminalem ciągnika nie dawało tak rozbudowanych funkcji ostrzeżeń dźwiękowych, za to Fendt 724 Vario, do którego zaczepiliśmy prasę, może dostarczać wiele dodatkowych informacji i wyświetlać je na własnym terminalu. I choć z czasem będziesz wiedział, że nie należy naciskać pedału hamulca, ponieważ pomyliłeś sygnał dźwiękowy informujący o zakończonym owijaniu z sygnałem dźwiękowym „bela zakończona”, jest to jednak nieco irytujące, zwłaszcza w ciągniku producenta, który jest uważany za lidera technologii. Kiedy podłączyliśmy dostarczony przez McHale terminal Topcon, okazało się, że to rozwiązanie jest bardziej intuicyjne.

Zwiększono pojemność zbiornika oleju, ale także zastosowano dwie oddzielne pompy, rozprowadzające olej i smar. Napinacze sprężynowe dodane w pozostałych napędach łańcuchowych komory zapewniają ich prawidłową regulację.

FOTO: M. Bailey

Z kolei jednym z plusów korzystania z wyświetlacza ciągnika jest to, że jeśli dojdzie do wyłączenia sprzęgła poślizgowego, prasa wie, że WOM został zatrzymany i automatycznie opuści zarówno podłogę, jak i noże. Kierowca musi wtedy jedynie ponownie włączyć WOM, a zator zostanie usunięty automatycznie. Dwa wyświetlacze pozwalają na wyświetlanie interfejsu operatora zestawu prasy i owijarki na jednym z nich, a obrazów z dwóch kamer zamontowanych na maszynie na drugim. Obraz zmienia się w zależności od tego, gdzie aktualnie znajduje się bela. Dzieje się to automatycznie, więc nie trzeba korzystać z przełącznika czasowego, który mógłby przełączać kamery w nieodpowiednim momencie, np. gdyby było więcej owinięć siatką niż zwykle.

Inżynierowie McHale usprawnili sprężynowe zawieszenie podbieracza w celu uzyskania płynniejszego kopiowania terenu. Podobnie gumowe amortyzatory blokowe w opuszczanej podłodze zostały zastąpione sprężynami.

FOTO: M. Bailey

Ponadto system sterowania jest teraz w stanie się uczyć. Na podstawie średniej z trzech ostatnich bel określa, kiedy sygnałem dźwiękowym poinformować operatora o konieczności zatrzymania zestawu, aby zoptymalizować gęstość beli – w zależności od tego, czy operator natychmiast naciska hamulec, czy jedzie w bardziej zrelaksowanym tempie.

Wszystkie modele Fusion 4 są kompatybilne z ISOBUS, dzięki czemu można je podłączyć bezpośrednio do ciągnika (jak pokazano na wyświetlaczu Fendt) lub uruchomić za pomocą wyświetlacza ISOplay firmy McHale. Oba rozwiązania mają plusy i minusy.

FOTO: M. Bailey

Jakie rozwiązania McHale zastosował w prasoowijarce McHale Fusion 4 Plus?

• Prasoowijarką można pracować przy obrotach WOM 1000 obr./min, ale wystarczające jest 900 obr./min, co oszczędza paliwo. Działająca z większą prędkością przekładnia zmniejsza moment obrotowy w układzie napędowym, a tym samym także częstotliwość włączania się sprzęgła poślizgowego. W Fusion 4 zmieniono rozmiar kół zębatych napędzających rotor, więc jego prędkość obrotowa lepiej pasuje do prędkości obrotowej wałków w komorze prasującej.
• Kamera służąca do zaglądania do komory prasowania w celu sprawdzenia nałożenia folii została przeniesiona w inne miejsce. Będzie ona zaglądać do górnej części komory tylko w obszarze między pomiędzy dwoma wałkami.
• Odświeżono stylizację tylnych świateł. Dodatkowy reflektor roboczy LED skierowany w dół na tył maszyny jest standardem w modelu 4 Plus.
• Bateria w bezprzewodowych czujnikach dozowników folii jest teraz wymienna.
• Podczas gdy główny łańcuch rotoru ma sprężynowy napinacz od czasu Fusion 3, w Fusion 4 dodano go także do trzech innych napędów łańcuchowych w komorze. Nie ma już potrzeby ręcznego napinania i jak się okazało w przypadku łańcucha rotora, powinno to także zwiększyć żywotność łańcuchów.
• Zawór odcinający sprawia, że blokada może być bezpiecznie otwarta w czasie konserwacji.

Wszystkie modele Fusion 4 są kompatybilne z ISOBUS, dzięki czemu można je podłączyć bezpośrednio do ciągnika (jak pokazano na wyświetlaczu Fendt) lub uruchomić za pomocą wyświetlacza ISOplay firmy McHale. Oba rozwiązania mają plusy i minusy.

FOTO: M. Bailey

McHale Fusion 4 Plus stworzona z myslą o wygodzie operatora

Prasoowijarka McHale Fusion 4 Plus może na pierwszy rzut oka łudząco przypomina model Fusion 3, ale nowy model zyskał wiele zmian. Wszystkie mają na celu ułatwienie pracy operatora – nie tylko z punktu widzenia konserwacji i obsługi, ale także maksymalnego wykorzystania maszyny pod względem zagęszczania beli i prędkości owijania. Zmodernizowany kanał podający materiał podczas naszej krótkiej pracy prasoowijarką wyglądał imponująco, a system ISOBUS wydaje się mile widzianym dodatkiem.

Artykuł pochodzi z magazynu profi 3-2024.

M. Bailey, opr. łs

Pierwsze wrażenie z pracy Massey Ferguson 9S

Już sam wygląd nowego 9S robi wrażenie. Stylizacja nawiązująca do linii neoretro znanej z serii 8S, masywne tylne koła w rozmiarze 900/65 R42 i szerokie przednie ogumienie 710/55 R34 zwiastują dużą moc i stabilność w terenie. Ale to nie tylko wygląd – prawdziwa siła drzemie pod maską. Silnik AGCO Power o pojemności 8,4 l generuje moc 425 KM – bez użycia tzw.
boosta. – To czysta, dostępna w każdej chwili moc – podkreślał Artur Kabza, specjalista ds. ciągników dużej mocy w Massey Ferguson Polska.

Zobacz także: Nowe ciągniki Massey Ferguson 1M zaskakują możliwościami – sprawdź, co potrafią te maluchy!

Skoro jesteśmy przy mocy silnika warto wspomnieć, że seria 9S to 5 modeli ciągników o mocy od 285 do 425 KM. Ten zakres częściowo pokrywa się z mniejszą serią 8S, która oferuje do 305 KM.

Massey Ferguson ze sprzętem Akpil

Najmocniejszym w historii MF – pracowaliśmy z broną talerzową Akpil Bison XL 60 – narzędziem, które w innych warunkach uchodziłoby za spore. Jednak dla 9S.425 okazało się to zdecydowanie za mało. Przy pracy na głębokości ok. 10 cm i obrotach silnika rzędu 1500 obr./min, ciągnik bez wysiłku osiągał prędkość powyżej 12 km/h, a obciążenie silnika wynosiło nieco ponad 60%. Przy zwiększaniu prędkości roboczej 9S żwawo przyspieszał – to sygnał, że ten traktor spokojnie poradziłby sobie z 8- albo nawet 9-metrowym narzędziem.

Czy kabina Massey Ferguson 9S jest dobrze wyciszona?

Operatorzy z pewnością docenią przestronną kabinę o dużej kubaturze (3,4 m³), sporym przeszkleniu (powierzchnia szyb to 6,6 m²) i bardzo dobrym wyciszeniu – poziom hałasu wg producenta to jedynie 65 dB(A). O komfort termiczny operatora dba nie tylko klimatyzacja, ale również wysunięty do przodu dach, zapewniający dobre zacienienie z charakterystyczną, pochyloną do przodu (jak w kombajnie) szybą. Dzięki pochyleniu osadza się na niej zdecydowanie mniej pyłu. Producent zaprojektował także przestrzeń między komorą silnika a kabiną, co znacząco redukuje przenoszenie drgań na stanowisko operatora i poprawia komfort wielogodzinnej pracy.

Przeczytaj koniecznie: Które marki zyskują, a które tracą? Rejestracje nowych ciągników w kwietniu 2025 zaskakują!

Na pokładzie znajdziemy również nowoczesny system sterowania z nawigacją, funkcją automatycznego zawracania na uwrociach oraz możliwość doposażenia ciągnika w drugi monitor. Dla bardziej wymagających przewidziano też opcję personalizacji ciągnika przez program MF By You, w ramach którego dostępne są m.in. skórzane fotele czy integracja z Android Auto i Apple CarPlay.

Nasze wrażenia z pracy MF 9S

Nowy Massey Ferguson 9S.425 to prawdziwy kolos. W czasie pokazu polowego w okolicach Wałcza nie pozostawił wątpliwości, że poradzi sobie z najcięższą pracą. Choć współpracował z 6-metrową broną, widać było, że potrzebuje większego narzędzia, by w pełni wykorzystać swój potencjał. Imponująca moc, pewne prowadzenie, płynność pracy przekładni oraz dobra widoczność z kabiny dzięki wysokiej pozycji kierowcy tworzą z niego ciągnik, który aż prosi się o dłuższy test w sezonie uprawowym.

Jaką hydrauliką dysponuje Massey Ferguson 9S?

Seria 9S, a szczególnie testowany model 9S.425, to najbardziej zaawansowana technologicznie linia w historii marki. Producent podkreśla, że silnik AGCO Power jest teraz jeszcze bardziej niezawodny dzięki uproszczonej konstrukcji – zamiast dwóch turbosprężarek, jak w serii 8700, zastosowano jedną o stałej geometrii. Zrezygnowano również z zaworu EGR, co wpływa na trwałość i obniżenie kosztów eksploatacji.

Czytaj także: Czy ciągnik rolniczy może wygrać z ciężarówką? Pierwszy ciągnik na mecie pustynnego rajdu!

Warto zwrócić uwagę na bezstopniową przekładnię ML260 z dwoma zakresami, która w nowym 9S zyskała przydomek HD. Oznacza to, że ze wzrostem mocy ciągnika do 425 KM (w porównaniu z 405 KM modelu 8740) w parze idzie również wzmocnienie obudowy przekładni o ok. 13%. Zmiany konstrukcyjne w stosunku do poprzednika obejmują również wzmocnienie osi tylnych (z 110 do 125 mm), a także modernizację przedniego napędu. Ciągnik oferuje też dwa tryby jazdy – pedałem lub joystickiem – z płynnym przełączaniem w czasie jazdy, co jest znacznie wygodniejsze niż w starszych modelach.

Hydraulika to kolejny mocny punkt nowego MF 9S.425. W wyposażeniu standardowym jest pompa 205 l/min przy 1650 obr./min, ale dostępna jest również wersja 340 l/min, która przy maksymalnych obrotach osiąga aż 440 l/min – podkreślał Artur Kabza. W połączeniu z trzema parami złączy i oddzielnymi układami dla przekładni oraz hydrauliki daje to elastyczność i wydajność odpowiednią dla najbardziej wymagających prac.

Co się zmieniło względem serii 8700?

Porównując nowego flagowca z poprzednią serią 8700 – w szczególności modelu 8740 – różnice są widoczne gołym okiem. Przede wszystkim nowy model oferuje większą moc (425 KM zamiast 405 KM) bez systemu zwiększania mocy. Silnik przeszedł uproszczenie, które mają poprawić niezawodność – jedna turbina zamiast dwóch, brak EGR oraz tulejowany blok. Jest również hydrauliczna regulacja zaworów. Zmodyfikowano także przekładnię, która zyskała miano HD dzięki wzmocnionej obudowie i osprzętowi.

Część rozwiązań została jednak zachowana – jak sprawdzony silnik AGCO Power czy ogólna koncepcja napędu. Oznacza to, że nowy 9S nie jest rewolucją, ale gruntowną ewolucją – udoskonaloną pod kątem praktycznego użytkowania.

Od kiedy Massey Ferguson 9S pracuje w polskich gospodarstwach?

Model 9S.425 to najmocniejszy i najbardziej zaawansowany technologicznie ciągnik w historii marki Massey Ferguson. Dzięki uproszczonej konstrukcji silnika, wzmocnionej przekładni, imponującej hydraulice i komfortowej kabinie jest godnym następcą ustępującego modelu Massey Ferguson 8740. Jak dowiedzieliśmy się z rozmów z przedstawicielami MF, pierwsze sztuki nowego 9S zostały sprzedane już w zeszłym roku rolnikom, którzy nie mieli nawet okazji tego ciągnika przetestować. To dobry prognostyk w kontekście planów producenta na sprzedaż 40–50 egzemplarzy w Polsce w tym roku. Czy to się uda? Jeśli rolnicy będą mieli okazję sprawdzić 9S.425 w terenie – szanse są spore. Ma temu pomóc gwarancja na 5 lat (lub 2500 h) w standardzie, którą można rozszerzyć na 5000 h. A cena 1,25 mln zł (prezentowana na targach Agrotech), choć niemała, przy tej mocy i możliwościach nie wydaje się wygórowana.

Artykuł pochodzi z magazynu profi 3-2025.

dr inż. Artur Jakubek

Czytaj także: Wyjątkowa koncepcja firmy Peecon łączy zalety samobieżnego i przyczepianego wozu paszowego, ale czy zda egzamin praktyczny?

Peecon pokazał ten zestaw w bardzo wczesnej fazie rozwoju. Podczas naszej wizyty w gospodarstwie frez miał przepracowane mniej niż dziesięć godzin – ale wówczas ten zestaw działał bardzo dobrze. À propos koncepcji, wg danych firmy Peecon mniejsze gospodarstwa unikają inwestycji powyżej 200 tys. euro w samobieżny wóz paszowy. W końcu producent z północnej Brabancji w Holandii oferuje także takie maszyny, więc ma w tym zakresie pewną wiedzę.

Czytaj także: Pierwszy taki wóz paszowy w Szwajcarii! Wygląda jak przyczepiany, a jest samobieżny!

W jaki sposób Peecon Biga Rapide XL-V pobiera kiszonkę?]]> Raporty z pracy Sat, 24 May 2025 21:10:00 +0200 https://profitechnika.pl/testy/raporty-z-pracy/jak-ze-zwyklego-wozu-paszowego-zrobic-samobiezny-ramie-frezujace-peecon-biga-rapide-xl-v-przychodzi-z-pomoca-2532537 false https://profitechnika.pl/testy/raporty-z-pracy/co-w-nowej-zgrabiarce-fendt-former-920-c-pro-daje-isobus-2532234 Fendt przebudował dwukaruzelowe zgrabiarki z centralnym odkładaniem pokosu. Sprawdziliśmy w praktyce, co kryje się za systemem ProConnect z funkcjami FlexHigh i MyMemory. Seria nowych dwukaruzelowych zgrabiarek centralnych Former marki Fendt obejmuje cztery modele o szerokości roboczej od ok. 7 do 10 m. Średnice karuzeli zaczynają się od 3,30 m, ale mogą mieć 3,60 lub 3,80 m, na 4,10 m kończąc. Każda z nich ma odpowiednio 12, 13, 14 lub 15 ramion z palcami.

Sprawdź także: Dlaczego zgrabiarka Kuhn GA 4201 pracuje tak cicho? Testowaliśmy ją przez cały sezon!

Co oferuje zgrabiarka Fendt Former w wersji Pro?

Podczas gdy najmniejszy model dostępny jest tylko w wersji standardowej, największy oferowany jest wyłącznie w wersji Pro. Natomiast dwa średnie modele zgrabiarek są dostępne w obu wariantach. W połączeniu z ciągnikiem wyposażonym w ISOBUS zgrabiarką w wersji Pro można sterować za pomocą joysticka i terminalu w kabinie. Patrząc na interfejs użytkownika, operator ciągników Fendt szybko rozpozna podobieństwa do FendtOne.

Czytaj także: Czym przekonuje dwukaruzelowa zgrabiarka McHale R68-78 w teście?

Warto wiedzieć

• Karuzele nowych zgrabiarek mają ulepszony napęd i zawieszenie.
• W modelach ISOBUS dostępne są dodatkowe funkcje automatyczne, tj. dostosowanie wysokości roboczej w zależności od prędkości jazdy.
• Cena w pełni wyposażonego nowego 920 C Pro wg cennika wynosi 229 950 zł netto.

Od poprzedników nowa generacja zgrabiarek przejęła nie tylko układ kierowniczy SteerGuard z przegubem zwrotnicy, ale również podwójne zawieszenie z przegubowym zawieszeniem karuzel.

Jak w zgrabiarce Fendt Former 920 C Pro podnoszą się karuzele?

Nowością jest sposób podnoszenia karuzel. Dzięki przemyślanej kinematyce są one najpierw podnoszone równolegle do podłoża. Dopiero po osiągnięciu określonego prześwitu przechylają się do pionu. Przy opuszczaniu karuzeli sekwencja czynności przebiega odwrotnie, aby zapobiec wbijaniu się palców w ziemię.

Nowością w modelu Former jest również ulepszone zawieszenie karuzeli, bezobsługowe krzywki, częściowo przykręcane ramiona z palcami i opcjonalnie nawet skrętne koła tandemowe.

FOTO:

Dodatkowo standardowe odciążenie sprężynowe na ramionach podnoszących, regulowane w trzech pozycjach bez użycia narzędzi, przenosi ciężar z karuzel na główną ramę, co ułatwia kopiowanie terenu. À propos podłoża, karuzele mogą być]]> Raporty z pracy Tue, 20 May 2025 06:00:00 +0200 https://profitechnika.pl/testy/raporty-z-pracy/co-w-nowej-zgrabiarce-fendt-former-920-c-pro-daje-isobus-2532234 false https://profitechnika.pl/testy/raporty-z-pracy/sztuczna-inteligencja-pieli-nozami-to-photoheyler-do-mechanicznego-zwalczania-chwastow-2531975 Photoheyler dostarczany przez firmę o tej samej nazwie pieli nie tylko w miedzyrzędziach. Ekscytujące sterowanie wspierane sztuczną inteligencją wprowadza obrotowe ostrza również między rośliny w rzędach bez uszczerbku dla łanu. Jak sprawdza się ta technologia w praktyce? Gospodarstwa ekologiczne poszukują technicznych alternatyw dla ręcznego pielenia w rzędach. Stefan Heinrich i Thomas Stangl z Bawarii opracowali rozwiązanie tego problemu, bazując na doktoracie Heinricha. Koncepcja została wyróżniona srebrnym medalem na targach Agritechnica w 2021 roku. Obecnie czteroosobowy zespół działający jako
start-up ma w użyciu prawie 20 maszyn, również na rynkach międzynarodowych. Pielnikowi pracującemu w Holandii mieli okazję przyjrzeć się nasi koledzy ze specjalistycznego czasopisma Trekker. Photoheyler odchwaszczał nierówny i niejednorodny łan kozłka lekarskiego (waleriana) z rozstawem rzędów 50 cm, gdzie mimo trudnych warunków pracował efektywnie.

Konstrukcja pielnika Photoheyler

Każdy element pielący jest utrzymywany na odpowiedniej głębokości roboczej dzięki zawieszeniu równoległobocznemu prowadzonemu na kole. Każda sekcja przed redlicami pielącymi ma dodatkowy równoległobok z ustawionym pod kątem 30 stopni wirnikiem pielącym z czterema nożami.

Górny łącznik równoległoboku ma wbudowany siłownik hydrauliczny do podnoszenia i opuszczania sekcji.

FOTO: M. Smits, S. Schulz

Pod kontrolą kamer noże są wprowadzane między rośliny w rzędzie. Głębokość roboczą wirników z nożami pielącymi ustawia się na terminalu sterującym, a utrzymują ją czujniki ultradźwiękowe i siłowniki hydrauliczne.

Kontrola sekcji w pielniku Photoheyler

Siłowniki hydrauliczne umożliwiają indywidualne podnoszenie elementów – manualnie lub za pomocą systemu kontroli sekcji (section control). Lekki docisk noży pielących zapewniają sprężyny w równoległobokach. Po podniesieniu wirników belka z redlicami może również pracować solo. Wtedy między podłożem a wirnikami jest przestrzeń ok. 20 cm, którą można powiększyć o kolejne 15 cm, odkręcając noże na wirnikach.

Generator napędzany hydraulicznie wytwarza prąd (48 woltów) do napędu wirników.

FOTO: M. Smits, S. Schulz

Pielnik Photoheyler przygotowano do pracy w uprawach rzędowych z rozstawem 45, 50 lub 75 cm i minimalnym odstępem między roślinami w rzędzie wynoszącym 10 cm. Dostępne są noże o różnych szerokościach (od 7 do 22 cm). To, czy rotory wchodzą między rośliny uprawne np. z jednym, dwoma, czy trzema nożami można ustawić w terminalu. Przy wykryciu roślin rosnących blisko siebie (podwójny wysiew) wirnik zatrzymuje się na krótko, aby nie zniszczyć rośliny uprawnej.

W jaki sposób pielnik uczy się nowych upraw?

Photoheyler ma już wiele rodzajów uprawy zapisanych w systemie. Mimo to w ciągu kilku godzin system można nauczyć ]]> Raporty z pracy Wed, 14 May 2025 15:30:00 +0200 https://profitechnika.pl/testy/raporty-z-pracy/sztuczna-inteligencja-pieli-nozami-to-photoheyler-do-mechanicznego-zwalczania-chwastow-2531975 false https://profitechnika.pl/testy/raporty-z-pracy/jaka-jest-opinia-rolnika-o-przyczepie-pronar-t680-po-kilku-latach-intensywnego-uzytkowania-2531730 Po czterech latach intensywnej eksploatacji przyczepy Pronar T680 w gospodarstwie rolnym w północnej Wielkopolsce możemy ocenić jej trwałość, funkcjonalność oraz użyteczność. Przedstawiamy wnioski oparte na codziennym użytkowaniu, a także opinie właściciela. Prosta i wszechstronna przyczepa

Standardowy model T680 to klasyczna wersja – wyposażona w stalowe ściany (w wersji P zamontowano płaskie ściany z 18-mm sklejki), tradycyjny system otwierania burt oraz trójstronny wywrot. Przyczepa nie ma elementów uszczelniających ani hydraulicznie sterowanej ściany bocznej (jak T680H). Została zaprojektowana z myślą o wszechstronności, ale bez dodatkowych rozwiązań, ułatwiających np. przewóz drobnoziarnistych płodów rolnych.

Jak wygląda sprzęganie przyczepy Pronar T680 z ciągnikiem?

Wywrotka sprzęgana jest z ciągnikiem za pomocą dyszla w kształcie litery Y ze sprężyną. Ten rodzaj sprzęgu poprawia manewrowość przyczepy, a plusy długości zaczepu (ok. 2,15 m) odwiedzony przez nas rolnik odczuł już po pierwszych kilometrach przejechanych z nowym wówczas zestawem przyczep. Podkreśla zdecydowanie lepszą stabilność w prowadzeniu przyczepy w porównaniu z wysłużonym już w gospodarstwie modelem o ładowności 10 t, który wyposażony jest w znacznie krótszy dyszel typu V, z uchem zaczepu o średnicy 50 mm. W nowych przyczepach ucho ma 40 mm średnicy, co praktycznie eliminuje szarpnięcia i również przekłada się na znacznie wyższy komfort jazdy.]]> Raporty z pracy l.siara@topagrar.pl (Łukasz Siara) Fri, 09 May 2025 15:00:00 +0200 https://profitechnika.pl/testy/raporty-z-pracy/jaka-jest-opinia-rolnika-o-przyczepie-pronar-t680-po-kilku-latach-intensywnego-uzytkowania-2531730 false https://profitechnika.pl/testy/raporty-z-pracy/po-co-firma-jcb-wprowadzila-nowa-ladowarke-przegubowa-tm-280s-2528442 JCB wypełnia lukę w ofercie ładowarek przegubowych modelem TM 280S. Mieliśmy możliwość przetestowania tej nowej maszyny na wyłączność. Oto nasze spostrzeżenia. Co oferuje nowa ładowarka? Koniec z opinią o przegubowych ładowarkach teleskopowych, że są za wysokie lub mają zbyt słaby napęd, przynajmniej jeśli chodzi o teleskopowe ładowarki kołowe przegubowe marki JCB. Model TM 320 był do niektórych zastosowań za wysoki, a mniejszy TM 220 z mocą 55 kW/74 KM przy niektórych zadaniach osiągał granice wydajności. Lukę między tymi dwoma modelami ma wypełnić nowy TM 280S o udźwigu nominalnym 2,8 t i mocy 96 kW/130 KM. Ponadto nowa ładowarka wprowadza do tego segmentu maszyn znane już komponenty oraz hybrydową przekładnię hydrostatyczno-mechaniczną DualTech.

Czym nowa ładowarka przegubowa JCB TM 280S różni się od większego TM 320?

Choć TM 280S zaprojektowano od nowa, jej konstrukcja opiera się na większym modelu TM 320, ma jednak bardziej kompaktowe gabaryty. Szerokość zewnętrzną zmniejszono do minimum 210 cm, mimo że maszyna porusza się na dużych osiach z mechanizmami różnicowymi o ograniczonym poślizgu (30% blokady). Udało się to osiągnąć dzięki 20-calowym oponom i felgom o małym odsadzeniu. Dodatkowo ładowarka jest o 20 cm niższa.

Masywne osie z większego modelu zostały dostosowane do TM 280.

FOTO:

Obok większych braci wyraźnie widać mniejszą wysokość konstrukcyjną, wynoszącą 2,59 m.

FOTO:

Co oferuje wnętrze nowej ładowarki przegubowej TM 280S?

Mimo to producent w TM 280S zastosował kabinę z większych braci. Przyjrzyjmy się więc od razu stanowisku operatora. Wnętrze kabiny jest szerokie na 1,40 m, co zapewnia dużo miejsca jak na ładowarkę tej klasy, jednak w podłodze wciąż znajduje się tunel przekładni.

Dwa pokrętła w lewym górnym rogu umożliwiają ustawienie prędkości jazdy i obrotów silnika.

FOTO:

Joystick ma prostą konstrukcję, a funkcjami steruje się intuicyjnie. Jedynie dźwignię rewersu po lewej stronie można pomylić z kierunkowskazem, a korzystać z niej można tylko naprzemiennie z przełącznikiem kierunku jazdy na joysticku.

Jak wysoko podnosi ładowarka JCB TM 280S?

Gabaryty TM 320 mają przełożenie również na wysięgnik teleskopowy wraz z kinematyką sterowania osprzętem. Podana przez producenta siła wyrywająca wynosi 6260 kg. Jednak wysięgnik jest krótszy o dobre 20 cm. Zmierzona podczas testu wysokość podnoszenia w punkcie obrotu wynosi 5,02 m.

Nowa ładowarka TM 280 marki JCB ma łączyć kompaktowe wymiary z wysoką wydajnością.

FOTO: Colsman

Siłowniki prowadzenia równoległego są umieszczone po prawej i lewej stronie wysięgnika w celu zapewnienia równomiernego rozkładu sił. Ogranicza to jednak widoczność do przodu przy podniesionym wysięgniku teleskopowym. Maszyna jest dostępna opcjonalnie z mocowaniem narzędzi Q-Fit lub Euro.

Jaką przekładnie JCB zastosowało w ładowarce TM 280S?

Z ładowarek teleskopowych znana jest zasada działania nowej przekładni DualTech, która z prędkością maksymalną 40 km/h jest na razie stosowana tylko w ]]> Raporty z pracy Tue, 11 Mar 2025 06:00:00 +0100 https://profitechnika.pl/testy/raporty-z-pracy/po-co-firma-jcb-wprowadzila-nowa-ladowarke-przegubowa-tm-280s-2528442 true https://profitechnika.pl/testy/raporty-z-pracy/ile-kosztuje-bezorkowiec-do-ciagnika-o-mocy-105-km-przetestowalismy-kultywator-rolmako-u436-o-szerokosci-2-4-2528027 W odpowiedzi na liczne zapytania rolników, po tegorocznych targach Agro Show firma Rolmako opracowała kultywator do ciągników o mocy od 105 KM. Pierwszy model o szerokości 2,4 m otrzymaliśmy do testu, zanim porządnie ostygła na nim farba. Oto nasze wrażenia. Uprawa bezorkowa w Polsce nie ma długiej tradycji. Wymiana pługa na kultywator do głębokiej uprawy była trudna w mniejszych gospodarstwach, ponieważ 3-metrowy model potrzebuje ponad 150 KM mocy.

Małe bezorkowece zyskują na popularności!

Jak się okazało po tegorocznych targach Agro Show, również rolnicy z gospodarstwami poniżej 50 ha są zainteresowani tzw. bezorkowcami, które pozwolą im uprościć technologię uprawy. Firma Rolmako wysłuchała ich potrzeb i niezwłocznie po targach opracowała mały kultywator bezorkowy, który prosto z linii produkcyjnej przyjechał na nasz test. W gospodarstwie czekał już na niego 105-konny Belarus 1025.3. Czy dał sobie z nim radę?

Jak zbudowany jest bezorkowiec Rolmako?

W kwestii sprzęgania z ciągnikiem, producent przewidział dwie kategorie (II i III) mocowania, zarówno w otworach dolnych, jak i górnych. Na górze wieżyczki zaczepowej jest również podłużny otwór do lepszego kopiowania powierzchni pola na terenach pagórkowatych. W teście przeprowadzonym w okolicach Gniezna na płaskim terenie korzystaliśmy z okrągłego otworu łącznika górnego. Zaczepianie jest w porządku, choć kultywator jest blisko kół ciągnika i pozostaje niewiele miejsca, żeby sięgnąć do łącznika górnego. Teoretycznie jest to pewien minus, ale dzięki temu jest on łatwiejszy do podniesienia, a to ma duże znaczenie dla tak małych ciągników – świetnie. W praktyce Belarus, który podnosi 4-skibowy obracalny pług Vogel & Noot na granicy swoich możliwości, nie miał problemu z długim na 4,1 m kultywatorem U436.

Belarus 1025.3 pracował z wyposażonym w 7 zębów kultywatorem Rolmako U436 na głębokość 23 cm z prędkością 7 – 7,5 km/h. Fot. Jakubek

FOTO: Jakubek

Czy mały bezorkowiec Rolmako potrzebuje hydrauliki do regulacji?

Na szczęście nie trzeba podłączać złączy hydraulicznych, ponieważ producent, chcąc uprościć budowę kultywatora, zastosował mechaniczną regulację głębokości roboczej. Na początku sprawiła ona nieco trudności, ale ostatecznie oceniamy ją dobrze ze względu na łatwą obsługę, dużą liczbę klipsów zabezpieczonych przed zgubieniem, które umożliwiają precyzyjną regulację głębokości. Przydatna i dobrze widoczna z ciągnika jest skala wycięta laserowo z blachy.

Dobra skala i prosty mechanizm regulacji wału wyposażony w wiele cieńkich zapadek umożliwiają precyzyjną regulację glębokości roboczej kultywatora.

FOTO: Jakubek

Ile sekcji roboczych ma kultywator bezorkowy Rolmako?

Sekcję uprawową kultywatora Rolmako U436 stanowi ]]> Raporty z pracy a.jakubek@profitechnika.pl (Artur Jakubek) Mon, 03 Mar 2025 23:45:00 +0100 https://profitechnika.pl/testy/raporty-z-pracy/ile-kosztuje-bezorkowiec-do-ciagnika-o-mocy-105-km-przetestowalismy-kultywator-rolmako-u436-o-szerokosci-2-4-2528027 true https://profitechnika.pl/testy/raporty-z-pracy/jak-przyczepa-przeladowcza-kobzarenko-pbn-20-rodem-z-polski-spisala-sie-w-tescie-profi-2527852 Ukraiński producent Kobzarenko informuje, że jego przyczepy przeładowcze zwiększają wydajność kombajnów zbożowych, a do tego mają korzystną cenę. Przetestowaliśmy zatem produkowany w Polsce model o pojemności 20 m³. Zobacz, czy dobrze wypadł w teście? Największa jednoosiowa przyczepa przeładowcza marki Kobzarenko

Firma Kobzarenko produkuje szeroką gamę produktów do transportu i przechowywania materiałów, w tym przyczepy przeładowcze o pojemności od 9 do 50 m³, nie tylko w Ukrainie, ale również w Polsce. Podczas żniw kukurydzianych we Fryzji Wschodniej mieliśmy okazję przyjrzeć się przyczepie PBN-20, czyli największej wersji jednoosiowej. Kobzarenko oferuje ten model również z dwuosiowym układem jezdnym typu tandem i kierowaną osią.

Tablice ostrzegawcze z oświetleniem, hydrauliczna stopa podporowa, a także schowek – są w standardzie.

FOTO: Colsman

Jak zbudowana jest przyczepa przeładowcza Kobzarenko?

Obie wersje mają identyczną budowę: wykonana z 4-mm blachy dolna część w kształcie leja jest w całości spawana. Natomiast górna część burt o wysokości 1,16 m składa się z przykręconych blach profilowych o grubości 3 mm. Wykonanie i dwuskładnikowe lakierowanie zrobiły na nas dobre wrażenie, a za dodatkową opłatą dostępne są inne kolory z palety RAL niż standardowy ciemnozielony.

Opcjonalnie kąt przenośnika ślimakowego jest regulowany hydraulicznie. Otwory wizyjne do skrzyni ładunkowej powinny być większe.

FOTO: Colsman

Przyczepa, którą pracowaliśmy, wyposażona była w opcjonalną plandekę (dodatkowe 695 euro, wszystkie ceny netto), którą łatwo obsługuje się z ziemi za pomocą przedłużonej korby. Dostępny jest także napęd elektryczny.

Jak duży przenośnik ślimakowy jest w przyczepie przeładunkowej PBN-20?

Na dole skrzyni ładunkowej znajduje się poziomy przenośnik ślimakowy 

Do opróżniania resztek i czyszczenia skrzyni ładunkowej służą trzy klapy pod ślimakiem, otwierane korbą umieszczoną z tyłu. Opcjonalnie przyczepa może być wyposażona w cztery czujniki wagowe – system ważenia włoskiej firmy Dinamica.

Jaką wysokość przeładunku ma Kobzarenko PBN-20?

Długą na 4,90 m rurę przeładunkową ze ślimakiem w środku składa się do transportu przed ścianą czołową. Z hydraulicznie regulowaną końcówką (opcja) model PBN-20 ma zewnętrzną szerokość 3 m. Rura przeładunkowa o średnicy 520 mm jest automatycznie blokowana przez mały cylinder hydrauliczny, gdy jest rozłożona.

Producent podaje maksymalną wysokość przeładunku 5,06 m, a odległość wyładunku wynosi 1,78 m.

FOTO: Colsman

Jaki napęd ma przyczepa Kobzarenko PBN-20?

Przyczepa napędzana może być zarówno z WOM540, jak i WOM1000. W tej drugiej opcji przenośniki uzyskują maksymalną wydajność przeładunku, wynoszącą ok. 9000 l/min. Jako tańsza alternatywa przyczepa PBN-20 jest także dostępna z mniejszym ślimakiem przeładunkowym o średnicy 420 mm, znanym z mniejszych modeli.

Opcjonalnie ślimak przeładunkowy może być odchylany hydraulicznie. Według użytkowników zakres obrotu w dół jest jeszcze zbyt mały. Zabezpieczenie ślimaka przeładunkowego stanowi sprzęgło przeciążeniowe w układzie napędowym oraz zabezpieczenie śrubami ścinanymi na wale marki Bondioli & Pavesi.

Zobacz, jak w porównaniu 6 wywrotek wypadła polska przyczepa Zasław D-737?

Jaki zaczep w przyczepie przeładowczej?

Standardowo przyczepa przeładowcza jest sprzęgana z ciągnikiem za pomocą zaczepu dolnego – kulowego lub oczkowego – do wyboru. Przemyślana prowadnica węży wraz z praktycznym uchwytem na węże zapewnia porządek podczas podczepiania i odpinania. W wersji podstawowej wystarczają dwa dwukierunkowe rozdzielacze hydrauliczne (2 pary wyjść), ale testowany przez nas model wymagał aż pięciu: po jednym dla stopy podporowej (standard), otwierania zasuwy, składania i obracania rury przeładunkowej oraz dla hydraulicznie obracanej końcówki rury.

Kobzarenko PBN-20 to solidna przyczepa przeładunkowa, o prostej konstrukcji i pojemności 20 m³. Fot. Colsman

FOTO: Colsman

W jaką oś wyposażona jest przyczepa przeładowcza Kobzarenko?

Standardowo przyczepa Kobzarenko PBN-20 jest wyposażona w oś marki ADR, z hamulcami pneumatycznymi oraz oponami w rozmiarze 650/65-30,5. Ze względu na mokrą glebę podczas pracy zamontowano (niedopuszczone do użycia) koła w rozmiarze 800/65 R32, które wymagają dystansów między osią a ramą.

Ile kosztuje przyczepa przeładowcza Kobzarenko?

Kobzarenko PBN-20 w testowanej konfiguracji ze ślimakowym przenośnikiem przeładunkowym i końcówką oraz plandeką kosztuje 33 890 euro netto.

Kilka faktów o firmie Kobzarenko

• Przyczepa Kobzarenko PBN-20 dostarczana jest do klienta w całości zmontowana lub w częściach, aby zmniejszyć koszty transportu.
• Standardowe wyposażenie obejmuje tablice ostrzegawcze i oświetlenie z przodu oraz z tyłu, boczne światła pozycyjne LED i solidną osłonę podwozia.
• Jednoosiowa przyczepa jest homologowana do jazdy z prędkością maksymalną 25 km/h, natomiast wersja z osią tandemową może poruszać się z prędkością do 40 km/h.
• Kobzarenko Sp. z o.o. ma siedzibę w miejscowości Żłobnica w woj. łódzkim.

Artykuł pochodzi z czasopisma profi 2-2024.

L. Colsman, opr. aj

Holmer słynie z samobieżnych pojazdów do aplikacji gnojowicy. Seria Terra Variant obejmuje modele od „małego” 435 z napędem hydrostatycznym i zbiornikiem o pojemności 16 m³, aż po Terra Variant 650 z przekładnią rozdzielającą moc i zabudową marki Zunhammer o pojemności 21 m³. Aby taki specjalistyczny sprzęt był opłacalny, musi ciężko pracować. W niektórych gospodarstwach w okresie między siewem kukurydzy a podcinaniem ścierniska maszyna ma jeszcze niewykorzystany potencjał – o ile nie ma potrzeby nawożenia użytków zielonych.

Kto opracował konstrukcję aplikatora SecatFlex SL?

SecatFlex SL to własna konstrukcja firmy Holmer. Wersja ośmiorzędowa waży 2,1 t, a dziesięciorzędowa – 2,3 t. Masa i masywne belki ze stabilnym zaczepem trzypunktowym wskazują, że na ramę można przenosić znacznie większe siły uciągu niż w przypadku pielników przeznaczonych wyłącznie do zwalczania chwastów.

Kierowca może skupić się na utrzymaniu pojazdu na właściwym torze, ponieważ aplikator pielący jest prowadzony w międzyrzędziach przez kamerę Claas.

FOTO:

W jakie elementy robocze wyposażony jest aplikator Holer SecatFlex SL?

Aplikator gnojowicy opiera się na sekcjach roboczych prowadzonych równolegle. Są one zamocowane na profilu kwadratowym i przewidziane do pracy w rozstawie rzędów co 75 cm. Każda sekcja robocza ma trzy przesunięte względem siebie sprężyste zęby uzbrojone w gęsiostópki o szerokości 25 cm. Dwie zewnętrzne redlice każdej sekcji mają z tyłu wylot węża. Dzięki temu gnojowica]]> Raporty z pracy Sun, 23 Feb 2025 16:00:00 +0100 https://profitechnika.pl/testy/raporty-z-pracy/rozlewanie-gnojowicy-i-pielenie-w-jednym-przejezdzie-dzieki-holmer-secatflex-sl-jak-to-mozliwe-2527613 true https://profitechnika.pl/testy/raporty-z-pracy/czy-talerzowa-brona-lancuchowa-agrokalina-velly-sprawdzi-sie-w-uprawkach-pozniwnych-ile-kosztuje-2528976 Talerzowe brony łańcuchowe pracują płytko, a wywodzą się z Australii. Podczas uprawy ścierniska przyjrzeliśmy się ukraińskiej wersji tego narzędzia. Oto szczegóły techniczne. Agrokalina z siedzibą w Ukrainie to mało znany w Polsce producent maszyn rolniczych, którego założycielem jest rolnik. Oprócz talerzowej brony łańcuchowej Velly, w portfolio firmy są narzędzia do bezorkowej uprawy gleby oraz sprzęt do siewu w mulcz i siewu bezpośredniego.

Długi siłownik hydrauliczny wywiera nacisk na ramę, napinając w ten sposób łańcuch.

FOTO:

Konstrukcja talerzowej brony łańcuchowej

Zaprezentowana niedawno brona łańcuchowa Velly konstrukcyjnie przypomina model o szerokości roboczej 6,40 m australijskiego producenta Kelly. Agrokalina Velly ma szerokość roboczą 7 m przy masie 5 t, a cztery łańcuchy ze wzajemnie połączonymi talerzami są zawieszone w układzie prostokątnym na ramie o długości 11,20 m.

Na każdym z 4 łańcuchów jest 29 talerzy o średnicy 33 cm.

FOTO:

Jak utrzymać prawidłowe napięcie łańcucha w bronie łańcuchowej Agrokalina?

Przed rozpoczęciem pracy operator musi całkowicie podnieść układ jezdny aż do ogranicznika siłowników hydraulicznych. Wcześniej należy zdjąć profile U zabezpieczenia transportowego z tłoczysk siłowników hydraulicznych. Następnie rozkłada sekcje boczne i przez szeregowo połączone siłowniki składania wywiera nacisk na ramiona ramy, co powoduje napięcie łańcuchów talerzowych. Napinanie łańcuchów wymaga ]]> Raporty z pracy Tue, 28 Jan 2025 12:00:00 +0100 https://profitechnika.pl/testy/raporty-z-pracy/czy-talerzowa-brona-lancuchowa-agrokalina-velly-sprawdzi-sie-w-uprawkach-pozniwnych-ile-kosztuje-2528976 false https://profitechnika.pl/testy/raporty-z-pracy/kudla-grizli-gr300-rp-do-siewu-pasowego-potrzebuje-zaledwie-140-km-z-czego-to-wynika-2525940 Rozdrobniona struktura pól oraz ciężkie gleby na północnym Podkarpaciu to realia, w jakich powstawał agregat do uprawy pasowej Grizli. Właśnie tam przyjrzeliśmy się mu bliżej podczas tegorocznych zasiewów rzepaku. Technologia siewu roślin w wąskich, spulchnionych pasach gleby przez ostatnią dekadę ugruntowała swoją pozycję wśród polskich rolników. W tym czasie na rynku pojawiło się również wiele maszyn wpisujących się w kryteria uprawy pasowej. Jedną z nich jest seria agregatów Grizli, charakteryzująca się relatywnie prostą konstrukcją i rozwiązaniami mającymi na celu redukcję mocy potrzebnej do wdrożenia uprawy pasowej w mniejszych gospodarstwach.

Wrażenia z pracy

Areną zmagań dla podkarpackiego agregatu było stanowisko po pszenżycie ozimym, ze ścierniskiem o średniej wysokości 10 cm i dobrze rozdrobioną słomą. Agregat przy głębokości roboczej ok. 28 cm świetnie spisał się pod względem przepływu masy przez sekcję uprawową. Pozytywnie zaskoczyła nas niebywale cicha praca dmuchawy oraz niskie obciążenie silnika w 260-konnym ciągniku New Holland. Obciążenie generowane przez układ hydrauliczny napędzany z WOM i 9 sekcji w rozstawie 33 cm, wyświetlane na terminalu, wynosiło średnio 60%, co pozwala założyć, że do pracy z prędkością 8–9 km/h na mozaikowej glebie z dużym udziałem gliny, wystarcza już ok. 140 KM. Z czego to wynika?

Nowy wał w pługach Lemken Juwel

Dotychczas jednak był dostępny tylko z pługami Juwel i Titan z korpusami zabezpieczonymi przed przeciążeniem za pomocą śrub ścinanych. Teraz pojawił się wariant wału FlexPack również dla pługów z hydraulicznym zabezpieczeniem przeciwkamieniowym Optistone.

Wał można przesuwać i automatycznie dostosowuje się do szerokości roboczej.

FOTO:

Jak wał segmentowy FlexPack zawieszony jest na pługu Lemken Juwel?

Wał jest zawieszony na profilu kwadratowym, równolegle do głównej ramy. Dzięki przesuwanemu układowi równoległobocznemu wał zmienia szerokość roboczą proporcjonalnie do szerokości roboczej pługa. Dodatkowo wał można przesuwać hydraulicznie do przodu lub do tyłu, co pozwala na pracę blisko krawędzi pola – do ok. 30 cm.

Poszczególne pary pierścieni wału są zawieszone na wzmocnionych resorach piórowych.

FOTO:

Jaki nacisk wał FelxPack wywiera na glebę?

W zależności od pożądanego stopnia zagęszczenia gleby można ustawić docisk wału do 100 barów. Producent nie zaleca większego docisku ze względu na prawidłowe zagłębianie się korpusów płużnych. Jeśli pług ma pracować bez wału, po przełączeniu zaworu odcinającego można go odstawić w centralnej pozycji transportowej. Podczas orki, np. przejeżdżając przez podmokłe zagłębienie – z wyposażeniem Optistone nie można podnieść samego wału. Dlaczego? Ponieważ FlexPack jest w pełni zintegrowany z hydrauliką i układem obracania pługa.

Do orki z wałem lub bez niego pług Juwel wymaga również indywidualnych ustawień podstawowych. Wszak sam FlexPack w wersji pięcioskibowej ma masę ]]> Raporty z pracy Thu, 16 Jan 2025 06:00:00 +0100 https://profitechnika.pl/testy/raporty-z-pracy/czy-segmentowy-wal-flexpack-w-plugu-lemken-juwel-sprawdza-sie-podczas-orki-na-kamienistych-glebach-2525580 true https://profitechnika.pl/testy/raporty-z-pracy/jak-nowy-beben-tnacy-v-flex-w-sieczkarni-claas-jaguar-wplywa-na-jakosc-pracy-2524531 W serii sieczkarni Jaguar 900 firma Claas oferuje nowy bęben tnący V-Flex, który zapewnia nie tylko świeże podejście, ale także duże możliwości zastosowania. Jak sprawdza się w warunkach polowych? Bęben tnący to kluczowy element sieczkarni polowej. W 2009 roku Claas wprowadził model o nazwie V-Max z nożami łopatkowymi. Mimo że sprawdził się on w praktyce, firma zareagowała na światowe zapotrzebowanie rolników i uzupełniła portfolio o nowy wariant V-Flex.

Kiedy rozpoczęły się prace nad bębnem tnącym Claas V-Flex?

Pierwsze prace rozwojowe nad nowym bębnem rozpoczęły się już w 2014 roku. Zadaniem bębna nożowego jako kluczowego elementu sieczkarni jest cięcie, przyspieszanie i wyrzucanie materiału na przyczepę. Gdy noże są ostre, ok. 50% mocy potrzebnej do napędu bębna wykorzystywane jest na rozdrabnianie, a kolejne 50% na przyspieszanie i wyrzucanie sieczki.

Jakie zmiany wprowadzono w nowym bębnie tnącym Jaguara?

Ponadto bardzo istotne są kwestie zużycia oraz (pogłębiającego się wraz ze zużyciem) przerzutu – czyli materiału, który jest wyrzucany przed bęben. Te i inne aspekty zostały uwzględnione w rozwoju produktu i skutkują następującymi zmianami:

• Noże w bębnie V-Flex są osadzone na 6 gwiazdach mocujących zamiast na 4. Zapewnia to większą stabilność noża, także przy kontakcie z ciałami obcymi.
• Noże są mocowane od góry wraz z płytą zaciskową na stożku gwiazdy. Znacznie ułatwia to montaż.
• Śruby o grubości 18 mm są dokręcane momentem 320 Nm. Nie jest konieczne dodatkowe dokręcanie po 10 godzinach pracy. Śruby są mniej obciążone ze względu na geometrię mocowania.

Co Claas zmienił w bębnie tnącym V-Flex?

Noże w nowym bębnie tnącym V-Flex ustawione są pod tym samym, jak dotychczas, kątem względem stalnicy. Producent zwiększył jednak kąt w V-kształtnym ustawieniu noży. Ma to dodatkowo poprawić efekt wciągania zielonki podczas cięcia.

Nowe noże mają zintegrowane łopatki wyrzutowe, które są nitowane. Ma to poprawić wydajność wyrzutu, szczególnie w trawie, w porównaniu z nożami wygiętymi. Ponadto ostrza są pokryte powłoką grubszą o 4 mm. Ma to wydłużyć żywotność bębna V-Flex ]]> Raporty z pracy Thu, 19 Dec 2024 12:00:00 +0100 https://profitechnika.pl/testy/raporty-z-pracy/jak-nowy-beben-tnacy-v-flex-w-sieczkarni-claas-jaguar-wplywa-na-jakosc-pracy-2524531 false https://profitechnika.pl/testy/raporty-z-pracy/przyczepa-strautmann-magnon-11-tnie-pasze-teoretycznie-na-22-mm-film-pokazuje-jak-spisuje-sie-w-praktyce-2524280 Na targach Agritechnica 2023 Strautmann zaskoczył nowym zespołem tnącym. Zespół tnący wyposażony w 84 noże tnie materiał teoretycznie na 22 mm. Sprawdzamy jednak, jak ta teoria sprawdza się w praktyce. Strautmann przeprojektował model Magnon i nadał mu nowe oznaczenie. Tak więc obok modelu Magnon 10 pojawia się Magnon 11. W ten sposób Strautmann rozróżnia długość cięcia oferowaną przez zespół tnący w przyczepach samozaładowczych. Magnon 10 tnie na długość 35 mm używając 48 noży. Magnon 11 można wyposażyć w 84 noże, osiągając długość cięcia 22 mm. Taka zmiana wymagała jednak kilku modyfikacji.

Większy moment obrotowy w układzie napędowym Magnon 11

Krótsze długości cięcia oznaczają przede wszystkim większe zapotrzebowanie na moc. W tym celu Strautmann wzmocnił znany, smukły układ napędowy z pośrednim łożyskowaniem wału przegubowego na wąskim dyszlu. Obecnie przekładnia firmy Röglberg może przenosić na rotor moment obrotowy do 3000 Nm.

Jak wyposażone są siewniki punktowe Grimme Matrix 1800?

Producent wyróżnia dwie wersje wyposażenia: klasyczną Matrix i bardziej zaawansowaną Matrix Pro. Testowaliśmy prostszą wersję, która jest przeznaczona np. dla gospodarstw z własnym parkiem maszynowym lub dla usługodawców pracujących na jednorodnych glebach.

Nowa generacja Matrix robi dobre wrażenie w wielu aspektach, szczególnie pod kątem obsługi i konserwacji.

FOTO: Schulz

Nowe siewniki wyposażono w sprężynową regulację nacisku redlic. W prostszej wersji wyposażenia nie będą już dostępne np. znaczniki przedwschodowe. W wersji Pro ścieżki technologiczne będą w przyszłości robione przez siłowniki hydrauliczne docisku redlic. Przy tworzeniu ścieżki technologicznej siłowniki będą po prostu unosić odpowiednie sekcje wysiewające.

Co zmieniono w ramie siewników Matrix 1800 Gen. 2?

Rama zaczepowa w siewnikach 18-rzędowych z belką zaczepową kat. III i dwoma otworami do górnego łącznika pozostała prawie bez zmian. Do siewnika w prostszym wyposażeniu ciągnik potrzebuje do dwóch par hydrauliki dwustronnego działania (do składania i opcjonalnych znaczników śladów).

W sekcji wysiewającej wprowadzono wiele zmian, od większych kół do utrzymania głębokości po nowe mocowania równoległoboczne.

FOTO: Schulz

Obsługa siewnika Grimme Matrix

Chociaż standardem jest sterowanie przez ISOBUS, nowością jest to, że siewniki można rozłożyć bez użycia terminalu. Jednak w modelu Matrix Pro do rozkładania nadal potrzebny jest terminal. W tym przypadku funkcje hydrauliczne są zasilane olejem przez load sensing lub jeden obwód hydrauliczny dwustronnego działania.

Do celów serwisowych koła podporowe blokują się u góry po wyciągnięciu sworznia (po prawej).

FOTO: Schulz

W porównaniu z poprzednią wersją siewnika konstruktorzy zachowali ]]> Raporty z pracy Mon, 11 Nov 2024 13:00:00 +0100 https://profitechnika.pl/testy/raporty-z-pracy/jakie-elementy-grimme-poprawilo-w-siewniku-punktowym-grimme-matrix-1800-drugiej-generacji-2522519 true https://profitechnika.pl/testy/raporty-z-pracy/pantera-rosnie-w-oczach-czy-oprocz-pojemnosci-zbiornika-amazone-wprowadzilo-cos-nowego-do-flagowego-opryskiwacza-samobieznego-2522484 Już w 2010 roku Amazone weszło na rynek opryskiwaczy samobieżnych z modelem Pantera 4001. Teraz pojawia się nowa generacja – Pantera 7004, która oprócz zbiornika o pojemności 7000 l oferuje również inne ciekawe rozwiązania. Jakie? Mija 14 lat, odkąd Amazone zaprezentowało swój pierwszy opryskiwacz samobieżny Pantera 4001. Wówczas z powodu niedużej pojemności zbiornika – niewiele ponad 4000 l, szybko dołączył do niego model Pantera 4502 z większym zbiornikiem o pojemności 4500 l. W odpowiedzi na zapotrzebowanie dużych gospodarstw i firm usługowych na większą pojemność zbiornika na rynek weszła nowa Pantera 7004.

Czy w nowym opryskiwaczu samobieżnym Pantera 7004 zobaczymy szersze belki opryskowe?

Jeśli chodzi o konstrukcję opryskiwacza, producent w zasadzie pozostał wierny starszym modelom. Dotyczy to układu opryskowego i oferowanych szerokości belki polowej. Inaczej jest w przypadku podwozia. Aby pomieścić zbiornik o nominalnej pojemności 6,6 m³ i rzeczywistej 7 m³, rozstaw osi zwiększył się o 60 cm do 3,70 m, a całkowita długość o 90 cm do 9,78 m.

Kabina jest przestronna i ma teraz podłokietnik opracowany przez Amazone.

FOTO: Wilmer

Jak zmieniło się podwozie w nowym opryskiwaczu Amazone Pantera?

Jednak to nie wszystko. Zamiast kół o maksymalnej wysokości 1,95 m na Panterze 7004 można zamontować opony o średnicy 2,05 m. Zapewniają one nie tylko 1,30 m prześwitu, ale są również odpowiednie do utrzymania ok. 12 t masy własnej (przy belce o szerokości 36 m) i 20 t dopuszczalnej masy całkowitej. Ze względu na większą masę, przy kołach zamontowano mocniejsze silniki marki Linde.

Podwozie z niezależnym zawieszeniem kół jest nowe. Hydrauliczna regulacja rozstawu kół o 75 cm jest standardem.

FOTO: Wilmer

Niezależne zawieszenie kół w osiach Pantery

Amazone na nowo opracowało układ zawieszenia. Zamiast znanego zawieszenia wahadłowego z centralnym łożyskowaniem, duża Pantera ma dwie zawieszone centralnie osie wahadłowe, na których koła przednie i tylne pracują niezależnie od siebie. Jednak dzięki wyrafinowanej, sterowanej adaptacyjnie hydraulicznej amortyzacji koła są nadal połączone ze sobą, aby zapewnić stabilność jazdy. Nawet bez bezpośredniego porównania z mniejszymi modelami, po jeździe próbnej możemy potwierdzić bardzo dobry komfort jazdy Panterą, zarówno na ]]> Raporty z pracy Sun, 10 Nov 2024 12:00:00 +0100 https://profitechnika.pl/testy/raporty-z-pracy/pantera-rosnie-w-oczach-czy-oprocz-pojemnosci-zbiornika-amazone-wprowadzilo-cos-nowego-do-flagowego-opryskiwacza-samobieznego-2522484 true https://profitechnika.pl/testy/raporty-z-pracy/jak-spradza-sie-samobiezny-paszowoz-alima-bis-alimamix-motion-w-przygotowaniu-tmr-dla-krow-mlecznych-2517742 Powstały w Środzie Wielkopolskiej samobieżny wóz paszowy po setkach godzin testów jest gotowy do obsługi hodowli bydła w całej Europie. Oto nasze spostrzeżenia z premierowego pokazu w dużym gospodarstwie rodziny Paul. Przyczepiane paszowozy AlimaMix polskiego producenta zdobyły uznanie wielu hodowców, a od tego roku dostępna będzie ich samobieżna wersja Motion. Decyzję o rozpoczęciu prac nad maszyną Alima-Bis podjęła na podstawie wieloletnich rozmów z klientami. Do projektu oprócz konstruktorów firmy włączyli się także specjaliści z dziedziny inżynierii rolniczej oraz zootechniki z Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu, a także specjaliści z firm zewnętrznych.

Samobieżny wóz paszowy AlimaMix Motion

Efektem kilku lat symulacji komputerowych, badań wytrzymałościowych, aż w końcu ponad 300 godzin testów jest polski samobieżny wóz paszowy AlimaMix Motion. Zanim poznaliśmy jego możliwości, zwróciliśmy uwagę na jego wysokość, która wynosi niemal 3,5 m. Jednak w nowoczesnych oborach gospodarstwa, w którym pracował, nie stwarzało to problemów.

Obiecująco niskie zużycie paliwa w paszowozu Alima-Bis

Wybierając silnik, producent kierował się jego niezawodnością i oszczędnością, ale również aktywnym wsparciem technicznym. Wybór padł na czterocylindrową jednostkę Volvo Penta o pojemności 5 l, która spełnia normę Stage V dzięki DPF oraz SCR z AdBlue. Zużyciu paliwa odnotowane na etapie testowania maszyny wyniosło od 1,68 do 1,9 l na tonę TMR – to obiecujący wynik.

Szeroki zakres podnoszenia podajnika oraz frezu umożliwia załadunek z pryzm o wysokości do 6 m. Fot. Siara

FOTO: Siara

Hydraulika w samobieżnym paszowozie AlimaMix

Po otwarciu wszystkich trzech pokryw jest swobodny dostęp zarówno do jednostki napędowej, jak również do części bloku hydraulicznego.

À propos hydrauliki: silnik napędza aż 4 pompy. Odpowiadają one kolejno za napęd: freza, układu jezdnego, ślimaka rozdrabniająco-mieszającego oraz pozostałych funkcji, wymagających mniejszego natężenia przepływu.

Jakie korzyści daje hydrauliczne przekazywanie napędu do podzespołów maszyny? ]]> Raporty z pracy a.jakubek@profitechnika.pl (Artur Jakubek) Thu, 22 Aug 2024 18:00:00 +0200 https://profitechnika.pl/testy/raporty-z-pracy/jak-spradza-sie-samobiezny-paszowoz-alima-bis-alimamix-motion-w-przygotowaniu-tmr-dla-krow-mlecznych-2517742 false https://profitechnika.pl/testy/raporty-z-pracy/jak-robot-sveaverken-nimbo-ulatwi-prace-hodowcy-krow-mlecznych-2517260 Firma Sveaverken oferuje korzystny cenowo podgarniacz paszy Nimbo. Nawet nas zaskoczyło to, czego hodowcy bydła mlecznego mogą spodziewać się po tym robocie. Automatyczne podgarnianie paszy robotem Sveaverken Nimbo

Częste podgarnianie paszy zwiększa jej pobieranie i wpływa korzystnie na zdrowie żwacza krowy. Dlatego w gospodarstwach hodowlanych rolnicy uzupełniają paszę na stole paszowym kilka razy dziennie – ręcznie, ciągnikiem lub ładowarką, a coraz częściej także za pomocą automatycznego robota podgarniającego.

Nowy podgarniacz paszy Nimbo marki Sveaverken – korzystny stosunek ceny do jakości. Fot. Schildmann

FOTO:

Maszyna ta ma tę zaletę, że niezależnie od pory dnia i roku rutynowo przemierza swoją trasę o stałych zaplanowanych porach. Roboty z napędem elektrycznym nie potrzebują paliwa, nie emitują spalin, nie hałasują, nie biorą urlopu i pracują chętnie również w niedziele i święta. Jedynym problemem może być jednak wysoki koszt zakupu takiego sprzętu.

Kusząca oferta szwedzkiego producenta

I tu do gry wchodzi Sveaverken. Na targach Agritechnica 2023 firma, mająca siedzibę w Szwecji, zaprezentowała automatyczny podgarniacz paszy Nimbo, którego cena wraz z montażem w ramach promocji na start wynosi... - o tym w dalszej części artykułu.

Kamera 3D zintegrowana w belce poprzecznej wykrywa przeszkody i rejestruje ilość paszy.

FOTO:

Sveaverken częścią FJ Dynamics

Przez dziesięciolecia firma Sveaverken produkowała urządzenia do zadawania pasz, m.in. jako poddostawca jednego z producentów urządzeń udojowych. Od 2018 roku Sveaverken należy do chińskiego koncernu FJ Dynamics. Od tego czasu przedsiębiorstwo nie tylko wyraźnie poszerzyło działalność i stało się bardziej globalne, ale też rozwinęło się pod względem cyfrowym. Dziś Sveaverken oferuje również m.in. nawigację F100 jako system jazdy równoległej dla traktorów i samobieżnych maszyn żniwnych.

Podgarniacz Nimbo paszy objętościowej na stole paszowym

Podgarniacz paszy Nimbo opracowany dla mniejszych i średnich gospodarstw mlecznych to najnowszy projekt koncernu. Liczący jedynie 108 cm szerokości robot z łatwością mieści się nawet w wąskich, 140-centymetrowych korytarzach paszowych w starych budynkach.]]> Raporty z pracy Sat, 17 Aug 2024 06:00:00 +0200 https://profitechnika.pl/testy/raporty-z-pracy/jak-robot-sveaverken-nimbo-ulatwi-prace-hodowcy-krow-mlecznych-2517260 false https://profitechnika.pl/testy/raporty-z-pracy/jak-spisal-sie-agregat-do-siewu-bezposredniego-novag-t-force-plus-450ct-w-tescie-profi-2516306 Francuski producent Novag zalicza się do pionierów w zakresie technologii siewu bezpośredniego. Nasz raport z pracy, wzbogacony o doświadczenia rolników, wyjaśnia dlaczego. Jakie narzędzia robocze stosuje Novag w agregacie T-Force Plus 450CT?

Opracowano wiele koncepcji siewu bezpośredniego, pozwalających optymalnie umieścić ziarno w glebie nawet w trudnych warunkach. Firma Novag stawia na system ząbkowanych talerzowych redlic tnących i umieszczonych z boku redlic stopkowych. Takie rozwiązanie zapobiega niepożądanemu zbieraniu się masy organicznej w bruździe siewnej.

Obok ząbkowanych talerzy glebę oczyszczają redlice wysiewające. Koła kopiujące dociskają nasiona w bruździe siewnej.

FOTO:

Siew bezpośredni według firmy Novag

Pracowaliśmy agregatem do siewu bezpośredniego T-Force Plus 450CT. T-Force Plus jest jak na razie jedyną serią firmy Novag. Czwórka w oznaczeniu modelu oznacza 4 m szerokości roboczej, a „50” oznacza 5. generację siewnika. „CT” odnosi się do technologii controlled traffic, czyli nie jest to klasyczna 4-metrowa maszyna, lecz wersja o szerokości 4,5 m, dostosowana do stałych ścieżek technologicznych co 27 lub 36 m. Podczas przejazdu po drogach publicznych boczne segmenty agregatu składają się hydraulicznie.

Podwójny zbiornik w Novag T-Force Plus

Niezależnie od wybranej szerokości roboczej agregatu wszystkie wersje są wyposażone w podwójny zbiornik ciśnieniowy. W testowanym modelu zbiornik ma całkowitą pojemność 4200 l. Dzięki przykręcanej przegrodzie można go podzielić na dwie komory – w zależności od potrzeb – w stosunku 53: 47 lub 64: 36. Materiał siewny albo nawóz są dawkowane za pomocą hydraulicznie napędzanych dozowników marki Accord. Podczas wykonywania próby kręconej należy za pomocą wrzeciona dopasować objętość komór w wałku dozującym do wielkości i liczby wysiewanych nasion.

Dostęp do podwójnego zbiornika jest z boku przez automatycznie rozkładany podest.

FOTO:

Dodatkowe zbiorniki na materiał siewny lub środek ślimakobójczy

Jako uzupełnienie głównych zbiorników, siewnik ma możliwość opcjonalnego doposażenia w dwa dodatkowe zbiorniki

Z tyłu agregatu jest miejsce na dwa czarne zbiorniki dodatkowe (na prawym zdjęciu ich dozownik), np. na drobne nasiona, kukurydzę lub granulat na ślimaki.

FOTO:

Duże naciski na redlice

Elementem koncepcji firmy Novag są dwie szyny z redlicami – pierwsza przed układem jezdnym, druga za nim. Zdaniem producenta takie rozwiązanie zapewnia optymalne balastowanie, w związku z czym w zależności od masy agregatu siła nacisku redlic może wynosić od 100 do 500 kg na sekcję siewną. Nacisk na redlicę dostosowuje się automatycznie do warunków glebowych dzięki wbudowanym trzpieniom do pomiaru siły i seryjnym siłownikom hydraulicznym w równoległobocznych układach zawieszenia redlic.

Obok ząbkowanych talerzy glebę oczyszczają redlice wysiewające. Koła kopiujące dociskają nasiona w bruździe siewnej.

FOTO:

Obok ząbkowanych talerzy glebę oczyszczają redlice wysiewające. Koła kopiujące dociskają nasiona w bruździe siewnej.

FOTO:

Jak ustawić głębokość roboczą w siewniku Novag?

Głębokość roboczą trzeba ustawiać w każdym rzędzie osobno. Najlepiej nadaje się do tego klucz 24 z grzechotką albo dostarczany z maszyną zestaw narzędzi. Skala na poszczególnych sekcjach, wycięta laserem, dobrze wskazuje głębokość podczas regulacji. Dostępne są rozstaw rzędów co 16,6, 18,75 albo 25 cm. Aby uzyskać rozstaw co 75 cm dowolne sekcje można hydraulicznie unieść i w takiej pozycji zablokować.

Redlice wysiewające w agregacie T-Force Plus

Sednem systemu T-Plus są przylegające z boku talerzy sprężynowo dociskane redlice stopkowe, tworzące bruzdy w kształcie odwróconej litery T do umieszczania materiału siewnego albo nawozu. Przykładowo, z lewej strony talerza można umieścić nasiona, a z prawej, w odległości ok. 3 cm, nawóz. Co ciekawe, nasiona i nawóz można odkładać na różnych głębokościach.

Za redlicami wysiewającymi, które mogą być opcjonalnie pokryte węglikiem, są zgarniacze talerzy, które równocześnie układają materiał siewny. Talerze o średnicy 576 mm są ząbkowane, aby niezawodnie się kręciły, mimo że przylegają do nich redlice wysiewające.

Głowice rozdzielające zamontowane są w zbiorniku. W zależności od rozmieszczenia przewodów nasiennych, na obu szynach siewnych można opcjonalnie wysiewać różne nasiona.

Terminal obsługowy siewnika Novag T-Force Plus

W kabinie jest klasyczny terminal z pięcioma przyciskami foliowymi z prawej i lewej strony oraz umieszczoną poniżej dźwignią krzyżową. Zrozumienie interfejsu użytkownika wymaga pewnych instrukcji, co w przypadku tak złożonej maszyny jest normalne. Za pomocą dźwigni krzyżowej można ręcznie regulować docisk redlic lub podnosić je w razie potrzeby pod warunkiem, że nie odbywa się to za pośrednictwem jednostki sterującej lub systemu zarządzania na uwrociach.

Logika panelu obsługi jest specyficzna, choć nie jest niezrozumiała. Od targów Agritechnica maszyny Novag można (inaczej niż na zdjęciu) obsługiwać także przez terminale ISOBUS.

FOTO:

Cechy charakterystyczne agregatu Novag T-Force Plus

• Agregat T-Force tylko warunkowo nadaje się do siewu w mulcz.
• Kontrola przepływu nasion jest dostępna w opcji.
• Od 2024 roku dostępna jest technologia wysiewu z użyciem ISOBUS.
• Producent zaleca 10 KM na redlicę — to dużo. Masa własna agregatu wynosi ponad 8 ton.
• Cena 4,5-metrowej maszyny zaczyna się od 154 tys. euro (cena katalogowa netto). Wersja 24-rzędowa z dwoma dodatkowymi zbiornikami osiąga cenę 205 tys. euro.

Duża moc ciągnika do siewnika Novag

Mocno wyrośnięty międzyplon nie sprawił maszynie żadnego problemu przy siewie pszenicy. Nasiona leżały niemal idealnie w ziemi. Jednak lekko pagórkowaty teren wymagał od ciągnika dużej mocy.

Artykuł pochodzi z magazynu profi 4-2024.

S. Schulz, opr. aj

W transporcie Solus zachowuje wymiary 4 m wysokości i 3 m szerokości.

FOTO:

Pojedynkowanie nasion Singular System w siewnikach Pronto, Express i Focus

Dziesięć lat temu Horsch wywołał poruszenie rozwiązaniem Singular System do punktowego siewu zbóż. Ta technika dozowania nasion działa do dziś w seriach Pronto, Express i Focus. Po co więc kolejny pomysł realizujący ten sam cel? Dużym plusem jest to, że Solus nie wymaga do siewu kalibrowanych nasion zbóż. Równie ważne było precyzyjne odkładanie nasion na głębokość, do czego w Solusie zastosowano sprawdzone komponenty siewników punktowych z serii Maestro, z dwoma bocznymi kołami utrzymującymi głębokość roboczą.

Jaki rozstaw sekcji wysiewających oferuje Horsch Solus?

Ze względów konstrukcyjnych producent oferuje szersze rozstawy rzędów. Solus będzie dostępny z rozstawem 22,5 cm albo 25 cm. W udzielonym jakiś czas temu wywiadzie Philipp Horsch wypowiedział się na ten temat tak: „Doświadczenia ostatnich lat wykazały, że w bardzo wielu regionach stosowany jest szerszy odstęp między rzędami bez zmniejszenia plonów”. Równocześnie umożliwia to lepsze mechaniczne odchwaszczanie, pojedyncze rośliny są bardziej witalne, a lepsze napowietrzanie pozwala zmniejszyć użycie fungicydów.

Więcej miejsca dla roślin

Dzięki zoptymalizowanemu wzdłużnemu rozkładowi ziaren można oczekiwać lepszego podziału przestrzeni życiowej roślin, co ma zmniejszać ilość koniecznego materiału siewnego i przyczynić się do wyrastania równomiernych roślin w łanie. Przy wczesnym wysiewie można z powodzeniem ustawić normę 120–180 ziaren pszenicy na m². Oczywiście, jest również możliwość gęstszego siewu.

Horsch Solus 1047 SX do siewu wielu roślin

Z nazwy modelu maszyny można odczytać kilka danych technicznych. Otóż 1047 SX oznacza 47 sekcji wysiewających na ramie, której szerokość nieco przekracza 10 m. W wersji z rozstawem co 22,5 cm maszyna ma 10,60 m szerokości, a z rozstawem co 25 cm Solus ]]> Raporty z pracy Wed, 10 Jul 2024 13:00:00 +0200 https://profitechnika.pl/testy/raporty-z-pracy/jeden-siewnik-punktowy-horsch-solus-1047-sx-do-wielu-upraw-2514414 true https://profitechnika.pl/testy/raporty-z-pracy/ile-rocznie-bel-moze-zrobic-prasa-rolujaca-case-ih-rb-456-hd-pro-2511728 W sezonie 2023 Case IH zaoferował nowe prasy zwijające ze zmienną komorą prasowania. Nowe maszyny przeznaczone są dla dużych gospodarstw i firm usługowych. Sprawdziliśmy nową prasę RB 465 HD Pro. Oto nasze wrażenia. Nowe modele RB 456 HD Pro i RB 466 HD Pro zaprojektowano z myślą o formowaniu ponad 7000 bel rocznie. Średnice prasowania wynoszą maksymalnie 1,65 m w RB 456 HD i 1,90 m w RB 466 HD. W porównaniu z siostrzanymi modelami (które są nadal dostępne), nowe prasy do intensywnego użytkowania mają znacznie solidniejszą konstrukcję i nowy układ napędowy. Mieliśmy możliwość pracować przedseryjnym modelem RB 456 HD Pro na suchej słomie z pszenicy.

Nowy podbieracz w prasie rolującej Case IH RB 456 HD Pro

Nowo opracowany podbieracz bazuje na modelu z pras kostkujących. Centralnie podzielone listwy zębów ze 160 gumowymi zębami, rozmieszczonymi w pięciu rzędach, są sterowane za pomocą krzywki. W wyposażeniu standardowym znajduje się masywny dociskacz rolkowy o masie własnej prawie 70 kg.

W prasie są cztery łańcuchy napędowe. Dodatkowa rolka siatki jest przechowywana na dostępnej wysokości pod lewą klapą boczną.

FOTO: Colsman

Prasa Case IH RB 456 HD Pro z rotorem lub bez

Oba modele pras RB można wyposażyć zarówno w rotor podający (bez noży) lub rotor tnący z 25 nożami z teoretyczną długością cięcia 42 mm. Włączaniem poszczególnych grup noży (25, 13 lub 12 noży) można sterować z kabiny. W modelach HD Pro noże są nie tylko hydraulicznie obracane, ale także hydraulicznie wysuwane z kanału. Zapewnia to niezawodne odchylenie poszczególnych ostrzy.

Jak szeroki rotor ma prasa rolująca Case IH RB 456 HD Pro?

Rotor o szerokości 1,20 m podaje materiał do komory prasowania. W wersji 25-nożowej rotor o średnicy 520 mm ]]> Raporty z pracy Thu, 06 Jun 2024 13:00:00 +0200 https://profitechnika.pl/testy/raporty-z-pracy/ile-rocznie-bel-moze-zrobic-prasa-rolujaca-case-ih-rb-456-hd-pro-2511728 true https://profitechnika.pl/testy/raporty-z-pracy/czyste-zgrabianie-2511498 Wprowadzając taśmową zgrabiarkę Mergento VT 9220 firma Pöttinger odpowiedziała na trendy w zbiorze zielonek. Przyjrzeliśmy się pracy zgrabiarki w pierwszym pokosie. Zalety zgrabiarek taśmowych są oczywiste, jednak na rynku wciąż dominują modele karuzelowe. W zgrabiarce Mergento VT 9220 firma Pöttinger starała się połączyć najlepsze cechy obu konstrukcji.

Hydrauliczny naped zgrabiarki taśmowej

Mergento jest sprzęgana z ciągnikiem za pomocą łączników dolnych kategorii IIIN. Wałek przegubowo-teleskopowy marki Walterscheid przekazuje napęd z WOM ciągnika na trzy pompy hydrauliczne: jedną do napędu podbieracza i po jednej do napędu taśm. Producent umieścił układ zasilania olejem w ramie, dzięki czemu nie trzeba stosować chłodnicy. Do podnoszenia na uwrociach lub składania oraz rozsuwania taśm potrzebne są dwie pary wyjść hydraulicznych.

Wysięgnik utrzymuje i odciąża zespół przenośnika taśmowego. Firma Pöttinger wykorzystała swoje doświadczenie w budowaniu kosiarek.

FOTO: Christian Brüse

Hydrauliczne odciążanie bocznych wysięgników Pöttinger Mergento VT 9220

Z przodu ramy są zawory przełączające do hydraulicznego odciążania wysięgników bocznych. Przekierowują one olej z obwodu zasilającego siłowniki przesuwania taśm do akumulatorów gazowych, aby wstępnie ustawić ciśnienie odciążania.

Rama główna, na której zawieszone są wysięgniki, tworzy wysoki łuk. Tylna część ramy spoczywa na podwoziu z dwoma kołami.

Zespół zbierający składa się z podbieracza, rolki dociskowej z ekranem i przenośnika taśmowego.

FOTO: Christian Brüse

Budowa zgrabiarki taśmowej Pöttinger

Przy projektowaniu wysięgników firma Pöttinger korzystała z doświadczenia w zakresie konstrukcji kosiarek. Jako podpora służy masywna rura, z którą połączone są dwa siłowniki. Jeden odpowiada za podnoszenie i składanie na uwrociu, drugi za odciążenie całego ramienia.

Zespół przenośnika taśmowego utrzymywany jest przez wahacz z podporą, a jego przemieszczenie zapewnia połączony przegubowo siłownik hydrauliczny. Wahacz umożliwia ruch przenośników taśmowych w zakresie ]]> Raporty z pracy Mon, 03 Jun 2024 13:00:00 +0200 https://profitechnika.pl/testy/raporty-z-pracy/czyste-zgrabianie-2511498 true https://profitechnika.pl/testy/raporty-z-pracy/jak-w-zgrabiarce-kuhn-ga-13231-sprawdza-sie-kontrola-sekcji-2511252 Firma Kuhn w wielu szczegółach zmodyfikowała czterokaruzelową zgrabiarkę pokosową GA 13231. Najważniejsza nowość to elektronika umożliwiająca obsługę funkcji section control. Jak to rozwiązanie sprawdza się w praktyce? Zgrabiarki Kuhn GA o szerokości roboczej ponad 14 m

Czterokaruzelowe zgrabiarki pokosowe marki Kuhn cieszą się popularnością ze względu na napęd hydrauliczny. W tej koncepcji producent nie wprowadził żadnych zmian. Optymalizacje dotyczą raczej detali, które wyróżniają nowe zgrabiarki na tle konkurencji. Zmiany pojawiły się w modelu GA 13231, którego maksymalna szerokość robocza wynosi 12,50 m, a także GA 15321 o szerokości do 14,70 m.

Kuhn usprawnił czterokaruzelowe zgrabiarki GA

W stosowanych dotychczas układach jezdnych karuzel wał nośny mógł pękać powyżej spoiny. Dzięki większej średnicy, mocniejszym ściankom i poprawionej technice spawania, w nowych zgrabiarkach zmodyfikowany wał nośny jest znacznie stabilniejszy.

Zgrabiarka Kuhn zachowuje wysokość transportową poniżej 4 m bez zdejmowania ramion.

...

Podczas składania siewnika dwunastorzędowego trzecie od zewnątrz sekcje są unoszone.

FOTO: Schulz

Jakie elementy Kverneland zmienił w nowym siewniku Optima F?

Oprócz solidniejszej konstrukcji ramy głównej, zoptymalizowano również inne elementy, tj. zaczep ciągnika, opcje łączenia i dociążenie sekcji. Oprócz sekcji SX na ramie alternatywnie można zamontować również sekcję podciśnieniową HD-II. Dzięki temu siewnik może pracować z prędkością do 10 km/h przy siewie kukurydzy, a SX z prędkością do 18 km/h.

Zoprymalizowana rama zaczepowa sienwika Optima F

W porównaniu z poprzednim modelem przeprojektowano ramę zaczepową. W nowej wersji jest fabrycznie wyposażona w układ zawieszenia kategorii III i III N. Jednocześnie tak dopasowano dolną ramę mocującą, aby można było przenieść do 750 kg nacisku z ciągnika na siewnik, co jest przydatne do hydraulicznej regulacji docisku redlic.

Obie wersje dmuchawy (dla SX lub HD-II) mogą być napędzane hydraulicznie lub przez WOM. W przypadku napędu z wałka wystarczy 800 obr./min, aby pracować przy WOM 1000 i zredukowaną prędkością obrotową silnika.

Dzięki ramie o wysokości 500 mm siewnik punktowy może być również wyposażony w znane podwójne redlice talerzowe o średnicy 380 mm do wysiewania nawozu. Skoro mowa o nawozie: na razie Optima F może być połączona tylko z systemem dozowania z przedniego zbiornika, ale Kverneland pracuje również nad dołączanym tylnym zbiornikiem.

Jakie rozstawy rzędów oferuje Kverneland w siewniku Optima F?

W zależności od systemu dystrybucji (podciśnieniowy lub nadciśnieniowy) możliwe są różne rozstawy rzędów. Przy systemie podciśnieniowym Kverneland oferuje rozstaw 37,5 cm, a z nadciśnieniowym minimum to 45 cm. Jeśli potrzebny jest rozstaw co 75 cm, ]]> Raporty z pracy Mon, 27 May 2024 13:00:00 +0200 https://profitechnika.pl/testy/raporty-z-pracy/siewnik-kverneland-optima-f-z-rama-pelna-mozliwosci-2511106 true