1975 - Założenie firmy Fliegl

Josef Fliegl zakłada przedsiębiorstwo. Jako konstruktor maszyn wraz z kilkoma pracownikami przebudowuje przyczepy wywrotki w swoim gospodarstwie w Kastl i projektuje wozy asenizacyjne.

1978 - Ciężki kultywator Fliegl

W tamtym czasie kultywatory zyskiwały popularność. Josef Fliegl chciał zdobyć część rynku maszyn do uprawy gleby, a pomysłów mu nie brakowało. Bezpośrednio za kultywatorem montował bronę wirnikową Fliegl.

FOTO:

1983 - Mieszalnik betonu na TUZ

Rolnictwo się zmieniało, a wielu rolników inwestowało w nowe budynki gospodarcze. Fliegl dostrzegł ten trend i wprowadził pierwszy mieszalnik betonu o nazwie Betonmischmeister na TUZ ciągnika. Sprzedał się w ciągu dwóch lat 1000 sztuk modelu, co było wystarczającym powodem do opatentowania wersji samozaładowczej.

1988 - Wywrotki i drobny osprzęt

Na znaczeniu zyskiwał także transport rolniczy. Fliegl odpowiedział serią wywrotek "88", produkowanych w dużych ilościach. Oferta została rozszerzona o małe maszyny zawieszane oraz hydrauliczny osprzęt do ładowaczy czołowych.

1991 - Fliegl Nutzfahrzeuge w Triptis

Helmut (brat Angeliki i Josefa jr.) i Margit Fliegl zakładają spółkę Fliegl Fahrzeugbau GmbH na terenie byłej NRD. Obiekt kupiono od Treuhand, co było pierwszą ekspansją poza Bawarię. Obok wywrotek budowlanych pierwszym udanym produktem były naczepy niskopodwoziowe.

1995 - Rozdzielacz ślimakowy

Temat aplikacji gnojowicy na powierzchnię gleby był już gorąco dyskutowany. Fliegl oprócz własnych belek rozlewowych zaprezentował pierwszy rozdzielacz Garant. Podstawą działania była poprzeczna ślimacznica w korycie rozdzielającym gnojowicę – rozwiązanie stosowane do dziś. 

FOTO:

1998 - Pierwsza przyczepa ze ścianą przesuwną

Po uruchomieniu nowej hali produkcyjnej w Töging am Inn i zakładzie na Węgrzech, w 1998 roku Fliegl zaprezentował pierwszą przyczepę z systemem ściany przesuwnej (ASW). Początkowo pomysł wywoływał uśmiech na targach, jednak czas pokazał jego sukces — sprzedano już ponad 28 tys. egzemplarzy.

FOTO:

2000 - Przyczepa ASW o zwiększonej objętości

Przyczepy ASW rozwijano dalej, dodając m.in. adaptery rozrzutnika. Na lotnisku w Monachium wykonano zdjęcie, które symbolicznie otworzyło erę Agro-Truck. Dzięki takim zabudowom system ASW trafił także na podwozia ciężarówek.

FOTO:

2007 - Przyczepa hakowa

Fliegl po raz pierwszy prezentuje przyczepę hakową, która w tym czasie była w modzie. Dodatkowo pojawiły się osie typu dolly oraz elektroniczne sterowanie osi skrętnej For-Con dla wozów ASW.

FOTO:

2008 - Przyczepa ASW na plac budowy

Po udanej popularyzacji systemu ASW w rolnictwie producent wprowadza wersję HD dla budownictwa. Model ASW-Stone wykonano ze stali o zwiększonej odporności na ścieranie, co pozwala transportować i wysypywać nawet najcięższe kamienie.

FOTO:

2011 - Samobieżna maszyna do biogazowni

Fliegl nie przepuścił okazji wejścia w rynek biogazu i od 2003 roku produkuje systemy podawania wsadu do biogazowni. W 2011 roku wspólnie z firmą Hirl zaskoczył branżę, wprowadzając samobieżną maszynę do załadunku podajników do wsadu stałego.

FOTO:

2017 - Przyczepa z sieczkarnią - Fliegl Büffel

Zaskoczeniem dla branży był Büffel – połączenie przyczepy samozbierającej i sieczkarni. Zielonka po załadunku i pocięciu trafiała od razu do pojazdu transportowego. Redukcja masy zestawu w porównaniu z sieczkarnią i praca ciągła (inaczej niż w przypadku klasycznej przyczepy samozaładowczej) nie przełożyły się jednak na taki sukces, jak w przypadku ASW.

FOTO:

2019 - Przejęcie Brochard

Fliegl przejmuje francuskiego producenta Brochard, zyskując znaczną wiedzę w zakresie rozrzutników uniwersalnych. Modele KDS to pierwsze łańcuchowe rozrzutniki Fliegl po tej transakcji.

FOTO:

2019 - Beczkowóz Fliegl z psim chodem

Dział techniki rozlewania gnojowicy cały czas się rozwijał. Fliegl Twist to wóz asenizacyjny z obrotnicą na osi tylnej, co pozwala na jazdę po polu w tzw. psim chodzie.

FOTO:

2020 - Agrocenter Fliegl z 50 tys. części

Agrocenter w Kastl znacznie się rozrosło. Sklep internetowy oferuje już ponad 50 tys. artykułów, a na ponad 20 tys. m² magazynowane są m.in. akcesoria do ciągników, w tym piły do gałęzi wprowadzone w 2013 roku.

2022 - Przyczepy samozbierające Fliegl

Zgodnie z filozofią firmy, by kolejne pokolenia przejmowały odpowiedzialność wcześniejszych, Andreas Fliegl (syn Josefa Fliegla jr.) zostaje dyrektorem Fliegl Grünlandtechnik. Fliegl kupuje plany konstrukcyjne przyczep zbierających i sieczkarni polowych od Claas i uruchamia ich produkcję w Kirchdorfie. Na 20-hektarowym terenie działa także ponad 20 innych firm.

FOTO:

2024 -  Naczepa do bel

Jako specjalista od transportu Fliegl wprowadza naczepę do przewozu bel SZS 300 BL Ultra. W obszarze logistyki rolniczej współpracuje intensywnie z firmą MAN, rozwijając temat ciężarówek rolniczych.

2025 - Własna ładowarka przegubowa

Po przejęciu dokumentacji ładowarek podwórkowych Kaweco Agrocenter otrzymuje własny model. Produkcja odbywa się w Fliegl Grünlandtechnik. Model Fliegl 2527 zaprezentowano gościom podczas jubileuszu 50-lecia w Mühldorfie.

FOTO:

FOTO: Łukasz Siara

Modyfikacje z myślą o burakach

Ursus C-360 3P został przystosowany do oprysków na plantacji buraków cukrowych. Zmieniono rozstaw kół na 1,8 metra, wykorzystując dystanse oraz przednie koła zapożyczone z pokosówki. Dzięki temu ciągnik może poruszać się w międzyrzędziach bez ugniatania roślin.

FOTO: Łukasz Siara

FOTO: Łukasz Siara

Wyposażony w trzycylindrowy silnik o mocy 47 KM, klasyczny Ursus bez problemu radzi sobie z ciągnięciem pełnego opryskiwacza i napędem pompy poprzez wałek WOM. Terminal sterujący opryskiwacza zasilany jest bezpośrednio z akumulatora ciągnika, co zapewnia stabilność pracy elektroniki. Wszystkie funkcje hydrauliczne obsługiwane są z poziomu terminala, przy użyciu jednej pary złączy – wystarczającej do tej konfiguracji.

Nowoczesny opryskiwacz z legendą polskich pól

Kuhn Lexis 3000 to nowoczesny opryskiwacz o pojemności 3000 litrów, wyposażony w kontrolę sekcji i odbiornik GPS. Każda z sekcji rozpylaczy jest automatycznie załączana lub wyłączana w zależności od pozycji maszyny na polu. To pozwala na ograniczenie nakładania się cieczy roboczej, zmniejszenie zużycia środków ochrony roślin i poprawę dokładności zabiegów.

FOTO: Łukasz Siara

Co ciekawe, opryskiwacz nie wymaga pracy w trybie stałego przepływu oleju – nie posiada bowiem systemów takich jak automatyczne prowadzenie belki czy regulacja jej wysokości. To sprawia, że nawet mechaniczny Ursus może w pełni obsłużyć wszystkie jego funkcje. Składanie belki jest nieco wolniejsze niż podczas pracy z John Deerem 6230, który obsługuje inne opryski w gospodarstwie, jednak precyzja poruszania się Ursusa między rzędami buraków jest dla właścicieli zdecydowanym atutem.

Stare, ale jare

Historia tego konkretnego Ursusa sięga lat 80., ale dzięki regularnej konserwacji i odpowiednim modyfikacjom nadal pracuje w polu – i to z zaawansowanym technologicznie sprzętem. Gospodarze podkreślają, że choć C-360 3P nie dysponuje komfortem nowoczesnych ciągników, to jego prostota, trwałość i niskie wymagania eksploatacyjne wciąż stanowią ogromną wartość.

Ursusy wciąż mają swoje miejsce w polskich gospodarstwach – nie tylko jako ciągniki pomocnicze, ale też jako maszyny, które w połączeniu z technologicznym sprytem potrafią sprostać wyzwaniom rolnictwa precyzyjnego. A ten przypadek doskonale to udowadnia.

opr. Łukasz Siara

Czytaj także: Jak blisko 10-letnie doświadczenie z elektrycznymi ładowarkami Weidemann wpłynęło na model 1290e?

Syn rolnika Steffen Dammann na starym Weidemann Perfekt 130.

FOTO: M. Henkemeier

Weidemann Hoftrac Perfekt 130 - jak to wszystko się zaczęło?

Wynalazek czy koncepcja Hoftraca pojawiły się w 1972 roku. Początkowo Weidemann myślał jeszcze o zwrotnym, trójkołowym pojeździe. Pierwsze próby praktyczne szybko przemawiały jednak za wariantem z przegubem i czterema kołami. Taki pojazd wszedł na rynek w 1974 roku jako Perfekt 130. Wykorzystano w nim komponenty z Volkswagena Bulli, przy czym przebudowano czterobiegową skrzynię oraz zablokowano trzeci i czwarty bieg.

Czytaj także: Nowe ładowarki Weidemann - nie zgadniesz ile mają trybów pracy?

W porównaniu widać, że nowa ładowarka ma znacznie większy prześwit.

FOTO: M. Henkemeier

Także osie pochodzą z samochodu Volkswagena. Były one kupowane jako używane, naprawiane i specjalnie skracane. Do napędu ładowarki służy poziomo zamontowany silnik Diesla Farymann z jednym cylindrem i mocą 11,5 KM.

Również stara tabliczka znamionowa nosi ślady użytkowania, które wskazują na liczne zadania robocze.

FOTO: M. Henkemeier

Widok na przednią oś i przednią przekładnię starego Perfekta.

FOTO: M. Henkemeier

Różnice w konstrukcji obu ładowarek

Podczas gdy starsza ładowarka przy rozruchu wypuszcza jeszcze czarną chmurę, nowszy model z trzycylindrowym silnikiem Perkinsa pracuje znacznie ciszej i spełnia normę emisji spalin Stage V.

Znacznie rozwinęło się również sterowanie. Dawniej trzeba było obsługiwać pedał wychylny do zmiany kierunku jazdy oraz pojedyncze dźwignie mechaniczne przy kolumnie kierownicy do obsługi wysięgnika. Dziś hydraulika robocza sterowana jest joystickiem, a automatyczny napęd jezdny za pomocą pedału gazu i pedału hamulca.

FOTO: M. Henkemeier

Przeprojektowano także mocowanie narzędzi. Podczas gdy w starym modelu trzeba było ]]> Profi Young Wed, 21 May 2025 16:00:00 +0200 https://profitechnika.pl/dla-mlodych/profi-young/starcie-piecdziesiecioletniej-ladowarki-weidemann-perfekt-130-z-nowoczesnym-modelem-1140-2532338 false https://profitechnika.pl/dla-mlodych/profi-young/po-latach-tulaczki-gigant-wraca-do-domu-krotka-historia-najwiekszego-na-swiecie-ciagnika-rolniczego-2525492 Big Bud 747, największy traktor rolniczy na świecie, po latach pracy na różnych kontynentach powrócił do swojego rodzinnego domu w Montanie. Historia tego kolosa jest pełna niezwykłych zwrotów akcji, innowacji i wyzwań, które uczyniły go legendą rolnictwa. Co sprawiło, że stał się ikoną i dlaczego wciąż zachwyca zarówno rolników, jak i pasjonatów techniki? Narodziny giganta – potrzeba matką innowacji

W latach 70. bracia Rossi, producenci bawełny z Kalifornii, zmierzyli się z problemem wyjątkowo twardej gleby na swoich polach. Żaden dostępny wówczas traktor nie był w stanie w takich warunkach uprawiać glebę z dużą wydajnością. Zamiast godzić się na kompromisy, bracia zwrócili się do firmy Northern Manufacturing Company w Montanie z prośbą o stworzenie maszyny idealnie dopasowanej do ich potrzeb.

Największy ciągnik rolniczy na świecie - BigBud 747.

FOTO: Williams Farm

Tak narodził się Big Bud 747 – stalowy gigant zaprojektowany z myślą o ogromnej wydajności i prostocie obsługi. Jego parametry imponowały wtedy i imponują do dziś:

• Silnik Detroit Diesel 16V92T o mocy 760 KM i pojemności 24 litrów.
• Gabaryty: 8,69 m długości, 4,27 m wysokości, 6,35 m szerokości z podwójnymi kołami.
• Koła: specjalne opony o wysokości 2,44 m, zaprojektowane wyłącznie dla tej maszyny.

Traktor mógł ciągnąć narzędzia o szerokości do 24 metrów i pracować z wydajnością 40 hektarów na godzinę. Maszyna zużywała około 100 litrów paliwa na godzinę, co w przeliczeniu na hektar pracy wynosiło zaledwie 4 litry, co było imponującym wynikiem jak na tamte czasy.

Big Bud w akcji – technologia, która wyprzedzała epokę

Big Bud 747 był odpowiedzią na potrzeby największych gospodarstw. Bracia Rossi wykorzystali go do głębokiego spulchniania gleby, co wcześniej wymagało pracy kilku mniejszych maszyn. Dzięki swojej konstrukcji traktor mógł ciągnąć narzędzia o 15 zębach przy prędkości 8–13 km/h, co znacznie przyspieszyło pracę na ich 10 000 akrach ziemi.

Po latach eksploatacji w Kalifornii, traktor został sprzedany na Florydę, gdzie pracował przy podobnych zadaniach. W 1997 roku Big Bud wrócił do Montany, do miejsca, gdzie powstał.

Największy ciągnik rolniczy na świecie - BigBud 747.

FOTO: Williams Farm

Powrót do Montany – renowacja i drugie życie

Big Equipment Company w Havre, gdzie narodził się Big Bud, przeprowadziła gruntowną renowację maszyny. Zmieniono układ wydechowy, odświeżono malowanie i przeprowadzono przegląd techniczny. Właściciele maszyny, bracia Randy i Robert Williams, zaczęli wykorzystywać ją na swoim 4000-hektarowym gospodarstwie.

Największy ciągnik rolniczy na świecie - BigBud 747.

FOTO: Williams Farm

"Dzięki Big Budowi możemy pracować szybciej i efektywniej, co jest kluczowe przy krótkim sezonie wegetacyjnym" – mówi Randy Williams. Traktor pozwala im przygotować i obsiać nawet 400 hektarów w ciągu jednego dnia, co dawniej wymagało kilku dni intensywnej pracy.

Anegdoty z produkcji Big Bud 747

Historia budowy traktora jest pełna ciekawych wątków. Nazwa "747" została nadana na cześć samolotu Boeing 747, co podkreślało jego rozmiary i przełomowy charakter. W trakcie produkcji inżynierowie spędzali długie godziny na projektowaniu i testowaniu maszyny, nie zdając sobie sprawy, jak wielkie znaczenie będzie miała dla przyszłości firmy.

Największy ciągnik rolniczy na świecie - BigBud 747.

FOTO: Williams Farm

Bracia Randy i Robert Williams, dzisiejsi właściciele maszyny, wspominają, jak w młodości spędzali godziny w fabryce, obserwując proces montażu. Nie mogli wówczas przewidzieć, że kiedyś sami będą użytkownikami tego giganta.

Symbol amerykańskiego rolnictwa i technologiczny pomnik

Big Bud 747 jest nie tylko narzędziem pracy, ale również symbolem amerykańskiego rolnictwa i technologicznej innowacji. Obecnie prowadzone są badania nad przystosowaniem jego silnika do biopaliw, co ma sprawić, że będzie bardziej ekologiczny.

Największy ciągnik rolniczy na świecie - BigBud 747.

FOTO: Octane Press

Gigantyczny traktor, z dźwiękiem silnika słyszalnym na kilometry, wciąż imponuje swoimi osiągami. Choć jego historia jest związana z przeszłością, pozostaje ikoną, która inspiruje kolejne pokolenia rolników i pasjonatów techniki rolniczej.

opr. aj

źródło: farm-connexion.com

Pięć pokoleń „dużych kotów” marki Claas, gotowych do „pożarcia” kukurydzy!

FOTO:

Pięć generacji sieczkarni Jaguar

W ubiegłym roku firma Claas świętowała 50. rocznicę powstania sieczkarni samobieżnej Jaguar. Na jednym polu zgromadzono ponad 23 samobieżne, zawieszane i przyczepiane sieczkarnie polowe, które w większości pracowały i ok. 60 zestawów transportowych. Od pierwszego Jaguara 60 SF z 1973 roku do obecnego modelu flagowego Jaguar 990 Terra Trac – wszystko było na miejscu. Dzień przed wydarzeniem mogliśmy przyjrzeć się bliżej pięciu kamieniom milowym w historii rozwoju sieczkarni Claas.

Rozwój wielkości maszyn jest również zauważalny w widoku z tyłu.

FOTO:

Jak wygląda pierwsza samobieżna sieczkarnia Claas Jaguar?

Wiekowym gościem był Jaguar 60 SF. Sieczkarnie samobieżne Claas były wówczas jeszcze w powijakach, a samobieżne kombajny zbożowe dopiero rozpoczynały swój triumfalny marsz. W modelu 60 SF firma Claas wykorzystała podzespoły z przyczepianej wersji Jaguar 60, a także z własnych kombajnów zbożowych. Jednostką napędową był zamontowany poprzecznie sześciocylindrowy silnik Perkins o mocy 88 kW/120 KM – podobnie jak w kombajnie Dominator 80.

Rozwój widoczny jest również we wzornictwie. Na schematach przekrojowych widać, co dzieje się w wnętrzu maszyny.

FOTO:

Jaguar w wersji cabrio!

W pierwszej serii samobieżnego Jaguara klient miał jeszcze wybór, czy chce maszynę wyposażoną w kabinę, czy bez niej. Dziś niewyobrażalne jest, żeby operator siedział na zewnątrz bezpośrednio nad lub obok zespołów tnących! Jeśli ktoś chciał ochronić się przynajmniej przed wiatrem lub chłodem, mógł zamówić kabinę z kombajnu ]]> Profi Young Sat, 17 Aug 2024 13:00:00 +0200 https://profitechnika.pl/dla-mlodych/profi-young/sieczkarnie-claas-jaguar-skonczyly-50-lat-porownalismy-piec-generacji-jaguara-2517292 false https://profitechnika.pl/dla-mlodych/profi-young/renault-temis-650-z-francuz-z-krwi-i-kosci-2447116 Taki tytuł nosiła broszura ciągnika Temis 650 Z, wydana przez francuskiego producenta. W ciągniku, który jest raczej egzotyczny, połączono nowoczesne wzornictwo ze sprawdzoną technologią. Przez długi czas najbardziej charakterystycznym elementem ciągników Renault były drzwi otwierane o 180 stopni do przodu. Modele Temis były ostatnimi dużymi sześciocylindrowymi ciągnikami z rombem na masce, które wchodząc na rynek miały już nieco przestarzałą technologię. Przyjrzeliśmy się bliżej modelowi Temis 650 Z.

Temis 650 Z - rzadko spotykany model

Seria Temis była produkowana tylko przez trzy lata – od 2001 do 2004 roku. Nic więc dziwnego, że te ciągniki są dość rzadko spotykane. W skład serii wchodziły cztery modele z sześciocylindrowymi silnikami Iveco (od 77 kW/105 KM do 108 kW/147 KM), a także czterocylindrowy Temis 550 z silnikiem John Deere (72 kW/98 KM), które miały zastąpić dotychczasowe modele T w tej klasie. Tylna część ciągnika z przekładnią i kabiną była w dużej mierze identyczna, jak u poprzedników, ale do tego przejdziemy za chwilę.

Rzadki Renault Temis łączy starszą i nowoczesną stylistykę. Fot. Colsman, firmowe

FOTO:

Maska modelu Temis podobna do Claas Ares

Dużo zmieniło się za to z przodu. Maska zyskała opływowy kształt, jak w zupełnie nowej serii Ares, pod którą znalazło się miejsce na kompletny tłumik. Zamiast silnika MWM, w który nadal wyposażona była seria T, w Temisie z sześcioma cylindrami za źródło mocy służył turbodoładowany Iveco (obecnie FPT).

Mocny silnik Renault Temisa

Silnik był niezawodny i miał zwiększony o ponad 30% moment obrotowy, a do tego przyjemne brzmienie. Przy stosunku masy do mocy poniżej 50 kg/KM, Temis 650 jest całkiem żwawy. Potwierdza to Henryk, który wykorzystuje ten ciągnik głównie do prac uprawowych i w transporcie. – Na naszych piaszczystych glebach Renault bardzo dobrze radzi sobie z 3-metrowym kultywatorem Horsch Terrano i krótką broną talerzową Horsch o szerokości 4 m. Podczas naszej wizyty ciągnik pracował z glebogryzarką o szerokości 2,80 m w uprawie trawy polnej.

Wygodna kabina z wysoką pozycją siedzącą.

FOTO:

Prosta skrzynia biegów

Do wyboru były trzy warianty przekładni, co miało umożliwić skonfigurowanie ciągnika do różnych zadań. Renault sięgnęło do półek z podzespołami serii T i w standardzie wyposażyło Temisa w...

Cały artykuł o rzadkim modelu Renault Temis 650 Z znajdziesz w profi 3-2023.

L. Colsman, opr. aj

O czym przeczytasz w magazynie Farming Simulator?

Licząca 52 strony publikacja zawiera najnowsze informacje o świecie Farming Simulator, w tym o najnowszej wersji gry na urządzenia mobilne, a także wskazówki ekspertów dotyczące sposobu rozgrywki. Co najważniejsze, fani serii mogą korzystać z najlepszych stworzonych przez graczy i przetestowanych przez dewelopera modów, które można pobrać w Farming Simulator 22.

Ekskluzywne treści w magazynie Farming Simulator

Czytelnicy magazynu z ekskluzywnych wywiadów dowiedzą się więcej niż dotychczas o osobach związanych z Farming Simulator, jak również o pracownikach Giants Software. Poznają również techniczne recenzje różnych urządzeń peryferyjnych potęgujących wrażenia z gry. W magazynie znajdą się również relacje z międzynarodowych wydarzeń gamingowych oraz z Farming Simulator League. Każdy numer zawiera specjalny gadżet – w numerze pierwszym pojawił się kod do pobrania klasycznego traktora Porsche Diesel Junior 108 do gry Farming Simulator 22.

Farming Simulator w 6 językach

Nowy magazyn oferowany jest w 6 językach w 12 krajach, tj. Polska, Niemcy, Austria, Szwajcaria, Francja, Hiszpania, Luksemburg, Belgia, Wlochy, Szwecja, Dania i Holandia. Drugie wydanie ukaże się latem bieżącego roku.

opr. aj

fot. firmowe

Biuro projektowe @concept-farm-machinery po raz kolejny zaskoczyło nas swoją inwencją twórczą. Po tym jak stworzyło przegubowy ciągnik Fendt oraz kołowę wersję przegubowego Massey Fergusona, tym razem stworzyło czterogąsienicowy ciągnik przegubowy marki Massey Ferguson. Szkoda, że tylko w programie graficznym…

Massey Ferguson 10ST – póki co, w świecie wirtualnym

Przegubowy siłacz w czerwono-srebrnych barwach Massey Ferguson to wizja fikcyjnego modelu 10ST przygotowana przez @concept-farm-machinery. Podczas gdy kabina znana jest z modelu 8S, układ jezdny wydaje się być opracowany przy współpracy z CNH. Nie wiadomo, jaka jednostka napędowa mogłaby kryć się pod maską – być może dobrym wyborem byłby AGCO Power lub MAN?

Unikalna brona Lemken

Uwagę na zdjęciu przykuwa również przyczepiony do ciągnika sprzęt. Artysta, który przygotował grafikę, wyposażył półzawieszaną bronę talerzową Lemken o szerokości 16 m w tandemowy układ jezdny. Ciekawe, jak taki zestaw zachowywałby się w pracy – gdyby, ktoś go oczywiście zbudował!

L. Colsman, opr. aj

fot. firmowe

{embed-gallery-1_class}{embed-gallery-1}170637{/embed-gallery-1}{embed-gallery-1}170638{/embed-gallery-1}{embed-gallery-1}170639{/embed-gallery-1}{embed-gallery-1}170640{/embed-gallery-1}{embed-gallery-1}170641{/embed-gallery-1}{/embed-gallery-1_class}

Farming Simulator 23 na Nintendo Switch już w maju!

Na 23. maja bieżącego roku, Giants Software zaplanował światową premierę gry Farming Simulator 23. Wydawca zapewnia, że nowe funkcje i możliwości gry w otwartym świecie sprawią, że stanie się ona liderem rynku gier symulacyjnych, które można zabrać ze sobą dosłownie wszędzie!

W Farming Simulator 23 do wyboru są różne kierunki działalności od uprawy gleby, przez hodowlę zwierząt, na leśnictwie skończywszy.

FOTO: Giants Software

Realistyczne maszyny w smartfonie

Farming Simulator 23 jest następcą wydanego w 2019 roku Farming Simulator 20. Do wyboru są różne kierunki działalności od uprawy gleby, przez hodowlę zwierząt, na leśnictwie skończywszy. W grze pojawi się ponad 100 realistycznych maszyn i narzędzi znanych marek, tj. Case IH, Claas, Deutz-Fahr, John Deere, Krone, Massey Ferguson, New Holland, Valtra i wiele innych. Nowa mechanika rozgrywki daje przeróżne możliwości: wytwarzanie mąki z zebranej pszenicy, produkcja mebli z drewna czy ubrań z wełny owiec.

Wśród 14 dostępnych w grze upraw, będą również winogrona, oliwki i sorgo.

FOTO: Giants Software

Uprawy i zwierzęta na dwóch mapach

Żeby w gospodarstwie coś się działo, muszą być na nim zwierzęta. Farming Simulator 23 umożliwia chód kur, świń i owiec, a także krów i koni. Wśród 14 upraw nowością będą winogrona, oliwki oraz sorgo. Rozgrywkę wzbogaci zmieniający się wraz z porami roku krajobraz. Wydawca zapewnia, że na dwóch ciekawych mapach Amberstone i Neubrunn, które inspirowane są środowiskiem w USA i Europie, gracze będą mieli wiele do odkrycia. Trzymamy za słowo!

opr. aj

fot. Giants Software

Nowe maszyny Göweil i nowe funkcje

Austriacka firma znana jest z produkcji sprzętu do belowania i owijania trawy. Debiutująca w Farming Simulator 22 szeroka gama maszyn Göweil da miłośnikom wirtualnego rolnictwa nowe możliwości zabawy. Wszak prasować można wiele płodów rolnych, począwszy od kukurydzy na kiszonkę, przez wysłodki buraczane, na różnych mieszankach paszowych skończywszy. W nowym DLC pojawi się m.in. flagowa prasa LT-Master F115 oraz Vario-Master V140. Jest także jeden subtelny, ale ważny szczegół. Otóż, oprócz wiązania siatką dostępne będzie także owijanie folią!

Maszyny Göweil w Farming Simulator 22

W pakiecie maszyn Göweil pojawi się również stacjonarna owijarka G4010 Q Profi do bel silosowych o różnych kształtach i rozmiarach. Z kolei owijarka rolkowa Göweil G1015 jest podłączana do ładowacza czołowego lub trzypunktowego układu zawieszenia i transportuje, owija i układa bele.

Koniec z uciekającymi belami!

Minęły czasy, kiedy gracze gonili za belami, które staczały się po zboczach - zapobiegnie temu specjalnie urządzenie stawiające bele. Według Giants Software, dzięki chwytakom i widłom, tj. Göweil RBG i BTGQU, łatwiejszy będzie również załadunek i transport bel. Pojawią się również zbiorniki z dodatkami do kiszonki, które będą opcjonalnym wyposażeniem w praso-owijarce. Gamę maszyn w pakiecie Göweil uzupełni prasa stałokomorowa G-1 F125 i zaczepiana owijarka do bel okrągłych G5020. W sumie do dyspozycji graczy będzie aż 9 nowych maszyn.

opr. aj

fot. firmowe

Belka polowa długa (a raczej szeroka) na 36 m, umieszczona z przodu, a do tego 5000 litrów cieczy i 250 KM mocy „pod maską” (a raczej całkiem z tyłu, bo te kolosy nie mają typowej maski), plus do tego 4 skrętne koła… To dla Docieraczy pestka! Choć lepszym określeniem byłby „orzech”, gdyż ciężki był do zgryzienia, a przynajmniej dla tych, co nie czytali instrukcji obsługi.

FOTO: Artur Jakubek

Zmagania Docieraczy z opryskiwaczami Kuhn F40 Evo! Premiera w sobotę 7. stycznia o godz. 19:00!

Ciężka artyleria do walki z chwastami!

Do walki z chwastami ruszyły potężne samobieżne opryskiwacze Kuhn F40 Evo z 36-metrowymi belkami polowymi z przodu, systemem oprysku pulsacyjnego – DynaPulse, automatycznym poziomowaniem aluminiowej belki, systemem kompensacji wydatku cieczy przy opryski na zakrętach, 7,7 litrowym silnikiem Volvo i pełnym uzbrojeniem w elektronikę niezbędną do precyzyjnego wykonania zadania! Na polu Docieracze zastali jednak …

FOTO: Artur Jakubek

Kuhn F40 Evo - robią wrażenie!

Jak wiadomo do każdego zadania trzeba się solidnie przygotować, o tym wszyscy wiedzą, ale kto tak robi? Na pewno nie Bartek i Piotr, którzy zapominając o jakimkolwiek przygotowaniu, szkoleniu lub choćby otwarciu instrukcji, ostro ruszyli do pracy, gdy tylko zobaczyli błyszczące i pachnące nowością opryskiwacze Kuhn F40 Evo. A maszyny potrafią zauroczyć, tym bardziej, to były pierwsze na świecie modele, które powstały w czerwonych barwach Kuhn! Ot, taki smaczek!

FOTO: Artur Jakubek

Instrukcję obsługi trzeba czytać, ale ... bez przesady!

Tym chętniej Bartek i Piotr ruszyli na złamanie karku, zapominając prawie całkowicie o Arturze, który metodycznie zaczął pracę od przestudiowania instrukcji obsługi. Szkoda tylko, że zamiast polskiej wersji wybrał angielską, co „nieznanie” wydłużyło studium tego przypadku! Przy czym słowo „nieznacznie” nie jest najlepszym określeniem tego, co Artur zrobił… ale o tym najlepiej przekonajcie się sami! Musicie to zobaczyć!

Niebieski i czerwony

W 1986 roku New Holland kupił Forda. Wtedy nikt chyba nie myślał, że marka Case IH będzie współdziałać z Fiatem. W 1991 roku Fiat i Ford zdecydowały się na wspólną przyszłość, a osiem lat później New Holland przejął firmę Case IH i powstał koncern CNH. Jak widać, dwa dominujące w stadzie osobniki mają ciekawą historię korporacyjną, zwłaszcza że Ford powstał w dalekiej Kanadzie. Bez wątpienia Ford 8870 dobrze sprawdza się na rozległych kanadyjskich stepach, gdzie zazwyczaj ciągnie się szerokie narzędzia.

Przekładnia Funck z 18/9 biegami przełączanymi pod obciążeniem zapewnia komfort jazdy. Na preriach nie ma ona wielu okazji, aby pokazać, co potrafi, lecz nadal jest atrakcyjna od strony technicznej. Poza tym ciągnik wyposażony jest w oś przednią Super Steer. Dzięki temu Ford lub Fiat serii G ma wspaniały kąt skrętu kół, bo aż do 62 stopni, wynika to z tego, że cała oś ma jeszcze możliwość wykonania tzw. dodatkowego skrętu. Tym rozwiązaniem Ford zapewnił sobie wyjątkową pozycję na konkurencyjnym rynku ciągników. Nie inaczej jest obecnie, ponieważ T8 jako pojazd półgąsienicowy z trójkątnym wózkiem jest dostępny tylko u czerwonego brata. W obu przypadkach gąsienice mają dużą powierzchnię, co pozwala uzyskać nie tylko duży uciąg, ale też ogranicza nacisk na glebę.

Resorowanie kabiny i osi przedniej

Różnica w komforcie jest ogromna. W przeciwieństwie do potężnego Forda, w wersji T8.435 kierowca może pędzić z prędkością do 40 km/h pomimo braku resorowania kół. Wrażenia z jazdy są podobne do tych, jakie daje gąsienica, ale okręt flagowy nie zaczyna podskakiwać, jak ma to miejsce w starym Fordzie bez amortyzacji przedniej osi. Ciągnik T8.435 z półgąsienicowym układem jezdnym jest o 35 cm wyższy i dłuższy o 150 cm. Nowoczesny New Holland jest niemal identyczny z ciągnikami Magnum marki Case IH. Oba produkowane są w USA. Jako pochodna Magnum, poprzednik serii T.8 (TG) miał spore trudności ze zdobyciem dobrej pozycji na rynku. W 2011 roku wprowadzono model T8, który znacznie różnił się od Magnum i zdobywał punkty m.in. dzięki wąskiej talii i odchylanym błotnikom. W ciągniku T.8 435 kąt skrętu wynosi 55 stopni...

opr. jj

Cały artykuł ukazał się w Profi 3-2022, str. 86-91.

W poprzedniej odsłonie przedstawiliśmy historię ładowarek teleskopowych w latach 2000 - 2010. A tym razem pora na patenty prezentowane po roku 2010.

Mecalac AS 900TELE - rok 2010

Kolejny francuski wynalazek. Firma Mecalac po raz pierwszy wyposażyła ładowarkę obrotową w ramię teleskopowe, które mogło obracać się o 90 stopni po obu stronach i miało wysokość podnoszenia 4,72 metra.

Bull - ładowacz teleskopowy - rok 2012

W Indiach nadal firma Bull oferuje teleskopowe ładowacze do standardowych ciągników. Mogą podnosić ładunek na wysokość 5 metrów. To ekonomiczna alternatywa dla ładowarek samobieżnych.

Moorend JCB TM320S - rok 2014

W angielskim Glouchestershire firma Moorend wyposażyła przegubową ładowarkę JCB TM 320S w cztery wózki gąsienicowe. Ten koncept ma poprawić trakcję i przysłużyć się ochronie struktury gleby. Ale nie służy ochronie kieszeni Klienta: za wersję na gąsienicach trzeba dopłacić 40 tys. euro. 

Magni HTH 35.12 - rok 2015

Oto największa i najcięższa ładowarka świata, pokazana na targach Bauma 2015. Masa własna 40 ton, udźwig do 30 ton. Produkt skierowany głównie do przemysłu i budownictwa.

JCB Teleskid - rok 2017

Na wystawie ConExpo 2017 firma JCB pokazała urządzenie, będące hybrydą ładowarki kompaktowej i teleskopowej. Przy podniesionym ramieniu udźwig wynosi 1455 kg. W opcji maszyna ma wózki gąsienicowe. Ze względu na zwrotność i niewielkie rozmiary z urządzenia korzystają w niektórych krajach służby ratunkowe.

Claas Scorpion - rok 2017

Od 2005 roku zakłady Kramer produkują ładowarki teleskopowe Scorpion dla firmy Claas pod  egidą Grupy Wacker Neuson. Plusy i minusy Scorpiona 741, który ma udźwig do 2,5 ton na wysokość do 6,93 metra przedstawialiśmy tutaj.

Jeśli ciekawi Cię, jak wyglądały początki historii ładowarek teleskopowych przeczytaj artykuł: Historia ładowarek teleskopowych do roku 1998.  Prezentujemy w nim wybrane modele maszyn, począwszy od pierwszej na świecie ładowarki teleskopowej Giraffe, firmy Liner.

opr. aj

fot. firmowe

Pokrywy zespołów wciągających

Osłony służą nie tylko do przykrycia zespołów wciągających, ale są odpowiedzialne za prowadzenie roślin do zespołów zbierających, a jeśli to konieczne, również podnoszą łodygi z ziemi. Niektórzy producenci dodają na zewnątrz przystawek specjalne ślimaki, których zadaniem jest podnoszenie i podawanie pochylonego łanu na zespół żniwny.

Trzymaj się rzędów!

Dopasowanie prędkości jazdy do prędkości pracy

Jak oddzielić kolby od łodyg?

Rotory wciągające to dwa cylindryczne lub stożkowo zwężające się ku przodowi wałki, obracające się w przeciwnym kierunku względem siebie, z przykręconymi nożami lub krawędziami tnącymi. Podczas ruchu obrotowego pociągają łodygi w dół i oddzielają od nich kolby. Na początku wałków znajdują się spiralne stożki, które podtrzymują łańcuchy wciągające podczas podawania kukurydzy do rotorów. Ponieważ kolba jest grubsza niż łodyga rośliny, pozostaje nad płytkami zbierającymi. Pod rotorami są zgarniacze, które zapobiegają owijaniu się materiału roślinnego (liście, chwasty) wokół rotorów.

Regulacja szczeliny

Podczas gdy rotory ciągną łodygę w dół, płyty nad rotorami zgarniają kolby. W zależności od grubości łodygi odległość między płytkami należy regulować, aby skutecznie obrywać kolby. Regulacja może być wykonana ręcznie (hydraulicznie lub elektrycznie) przez kombajnistę lub automatycznie za pomocą sprężyny naciągowej. Odpowiednio dopasowując szczelinę, przystawką do kukurydzy można zbierać także inne podobne rośliny. 

Zostaje jedynie kolba

Pomiędzy pokrywami zamocowane są gumowe zbieracze, które zapobiegają wypadaniu kolb z zespołu żniwnego po oddzieleniu od łodyg. Kolba jest jedyną częścią rośliny, która pozostaje w przystawce i przez przenośnik ślimakowy jest przekazywana do gardzieli kombajnu.

Rozdrobnić łodygę

Większość przystawek do kukurydzy jest wyposażona w rozdrabniacze, które niszczą resztki pożniwne, co ułatwia ich rozkład. Rozdrabniacze to noże pracujące poziomo pod zespołem wciągającym kukurydzę.

Cały opis zasady działania przystawki do zbioru kukurydzy prezentujemy w profi 1-2021.

opr. aj
fot. magazyn "profi"

W pierwszej odsłonie przedstawiliśmy początki istnienia ładowarek teleskopowych na światowym rynku, do roku 1998. Tym razem idziemy krok dalej i zaprezentujemy modele, których premiera miała miejsce w latach 2000 - 2010. Zaczynamy od marki Hydrema.

Hydrema MPV - rok 2000

Na przełomie stuleci Hydrema zaproponowała nowe rozwiązanie: ładowarkę będącą nośnikiem narzędzi. Urządzenie o nazwie Trac miało odejmowane ramię teleskopowe, podnośnik tylny i skierowane było raczej do sektora komunalnego. Wywołało oczywiście zainteresowanie w rolnictwie, tyle że WOM o mocy zaledwie 48 KM i podnośnik unoszący 4140 kg szybko to zainteresowanie ograniczyły.

Merlo Multifarmer - rok 2001

Pomysł, by ładowarka teleskopowa miała rozszerzone możliwości został podchwycony przez konstruktorów Merlo. Ich Multifarmer pokazany na targach Agritechnika 2001 miał tylny podnośnik, a przedni i tylny WOM dostarczały solidną moc 75 kW/102 KM.

Teleramię Degenhart LTB 270 - rok 2004

Firma Degenhart zaoferowała ramię teleskopowe do zamocowania na ciągniku. Maksymalna wysokość podnoszenia wynosiła do 7 metrów. Warunek: minimalna masa własna traktora musiała wynosić 5 ton, a pompa hydrauliczna dawać co najmniej 80 l/min. Instalacja była prosta: trwała 10 minut, ale samo ramię ważyło już 3,5 tony. 

MC Cormick Tele-Trac - rok 2005

Także McCormick próbował wykorzystać ładowarkę teleskopową jako ciągnik. Tele-Trac miał silnik Sisu o mocy 150 KM oraz przestawiony fotel do jazdy tyłem. Maszyna była przyzwoitą ładowarką teleskopową, o wysokości podnoszenia 8,60 metra i udźwigu 3,5 tony.

Manitou Manitrac - rok 2007

Manitou pokazał na targach Agritechnika 2007 hybrydę ciągnika i ładowarki teleskopowej. W przeciwieństwie do Multifarmera z Merlo, Francuzi zamontowali kabinę centralnie na tylnej osi. Dzięki temu operator maszyny miał lepszą widoczność.


Jeśli ciekawi Cię, jak wyglądały początki historii ładowarek teleskopowych przeczytaj artykuł: Historia ładowarek teleskopowych do roku 1998.  Prezentujemy w nim modele począwszy od pierwszej na świecie ładowarki teleskopowej Giraffe, firmy Liner.

opr. aj

fot. firmowe

W ostatnim czasie publikowaliśmy sporo materiałów o nowoczesnych rozwiązaniach proponowanych przez JCB w swoich ładowarkach teleskopowych, jak również o nowej serii ładowarek od Bobcat. Warto przy tej okazji przypomnieć historię ładowarek, wynalezionych przez Brytyjczyków w latach 70-tych ubiegłego wieku, sprzętu z charakterystycznym teleskopowym ramieniem. Przez lata przeszedł już wiele udoskonaleń i znajduje coraz to nowe zastosowania. Zacznijmy od początku ...

Żyrafa firmy Liner - rok 1974

Na wystawie "Public Works" w Londynie w 1974 roku angielski producent maszyn Liner zaprezentował pierwszą na świecie ładowarkę teleskopową Giraffe (żyrafa). Miała silnik Perkinsa i kabinę z boku. Z mechanicznym prowadzeniem równoległym i  maksymalną wysokością podnoszenia wynoszącą 6,20 metra producent wyprzedził pod względem technicznym swoje czasy.

JCB 520 - rok 1977

Trzy lata po prezentacji Linera inny brytyjski producent maszyn budowlanych JCB odpowiedział modelem Loadall 520 z napędem na przednią oś. Maszyna miała udźwig 2,48 t na wysokość ponad 6 metrów. Już w pierwszym roku produkcji dostarczono na rynek 300 sztuk pięćsetdwudziestki. Dział Loadall pozostaje do dziś jednym z wiodących w firmie JCB, który nie tak dawno wprowadził na rynek pierwszy w historii elektryczny model ładowarki Loadall.

Matbro Teleram 40 - rok 1980

Na początku lat 80-tych ubiegłego wieku bracia Mathew - znowu Anglicy - pochodzący z Sorley zamontowali ramię teleskopowe o maksymalnej wysokości podnoszenia 5 metrów do produkowanej przez siebie ładowarki kołowej RAM 40. W 1981 roku zmienili nazwę ładowarki na Teleram i tak powstała pierwsza przegubowa ładowarka teleskopowa. Ich firmę Matbro (Mathew Brothers) w 2001 roku kupił John Deere. Firma John Deere zbudowała i opracowała ładowarki teleskopowe na licencji firmy Terex, ale w 2006 rokou zaprzestała produkcji.

Merlo SM 30 - rok 1981

Firma Merlo dostrzegła ogromny potencjał koncepcji ładowarki teleskopowej. Opracowała własną konstrukcję SM 30. Była ro pierwsza ładowarka teleskopowa z napędem 4x4.

Merlo Roto 25.11 XC - rok 1991

Kolejny ciekawy pomysł Merlo. W latach 90-tych firma wypuściła na rynek pierwszą teleskopową ładowarkę z 11 metrowym ramieniem na obrotowej podstawie. Doceniła to zwłaszcza branża budowlana.

Kramer 721 Telescopic - rok 1998

Pod koniec lat 90-tych Kramer połączył swe ładowarki kołowe z ramieniem teleskopowym. Dzięki centralnie umieszczonej kabinie powstał nowy koncept, dający lepszą stabilność w pracy i zwrotność. 

opr. aj

fot. firmowe